| ยั่ว | (v) provoke, See also: infuriate, irk, irritate, aggravate, annoy, enrage, hassle, incense, Syn. ยั่วโมโห, กวนประสาท, กวนใจ, ก่อกวน, Example: เธอชอบไปยั่วเขาเดี๋ยวเขาก็โกรธให้จริงๆ แล้วจะมานั่งเสียใจ, Thai Definition: พูดหรือทำให้กำเริบหรือโกรธ |
| ขัดเคือง | (v) be indignant, See also: be annoy, be angry, resent, infuriate, Syn. ขุ่นใจ, ขุ่นเคือง, เคืองขัด, Example: วิภาขัดเคืองเจ้านายเธอมากที่ไม่ให้สองขั้น, Thai Definition: รู้สึกโกรธเพราะถูกขัดใจ |
| ยั่วยวน | (v) enrage, See also: irritate, infuriate, tease, taunt, stir up, provoke, Syn. ยั่ว, กวนโทสะ, Example: เขายั่วยวนกวนโทสะผม จนผมสุดจะทน, Thai Definition: ทำให้เกิดอารมณ์โมโห |
| ยั่วยวน | (v) enrage, See also: irritate, infuriate, tease, taunt, stir up, provoke, Syn. ยั่ว, กวนโทสะ, Example: เขายั่วยวนกวนโทสะผม จนผมสุดจะทน, Thai Definition: ทำให้เกิดอารมณ์โมโห |
| ตาขวาง | (adv) resentfully, See also: angrily, infuriatingly, Example: พ่อยืนตาขวางเมื่อเห็นชายหนุ่มมาส่งลูกสาวหน้าบ้าน, Thai Definition: อย่างขุ่นเคือง, อย่างไม่พอใจ |
| ตาขวาง | (adv) resentfully, See also: angrily, infuriatingly, Example: พ่อยืนตาขวางเมื่อเห็นชายหนุ่มมาส่งลูกสาวหน้าบ้าน, Thai Definition: อย่างขุ่นเคือง, อย่างไม่พอใจ |
| ฉุน | (v) get angry, See also: flare up, be enraged, be infuriated, lose one's temper, be indignant, be vexed with, be an, Syn. โกรธ, โมโห, ขุ่นเคือง, ฉุนเฉียว, Example: เขาไม่เคยฉุนเวลาที่ถูกหัวเราะหรือถูกทักท้วงชี้ความบกพร่อง, Thai Definition: รู้สึกชักโกรธขึ้นมาทันที |
| กราดเกรี้ยว | (v) furious, See also: infuriate, extremely angry, enrage, Syn. เกรี้ยวกราด, Example: เธอนั่งนิ่งเมื่อน้องสาวกราดเกรี้ยวระบายอารมณ์ใส่, Thai Definition: แสดงกิริยาท่าทางพร้อมทั้งดุด่าว่ากล่าวอย่างรุนแรงด้วยความโกรธ |
| Infuriate | a. [ It. infuriato, p. p. of infuriare. See Infuriate, v. t. ] Enraged; raging; furiously angry; infuriated. Milton. [ 1913 Webster ] Inflamed beyond the most infuriate wrath. Thomson. [ 1913 Webster ] |
| Infuriate | v. t. [ imp. & p. p. Infuriated p. pr. & vb. n. Infuriating ] [ It. infuriato, p. p. of infuriare; pref. in- (L. in) + furia fury, L. furia. See Fury. ] To render furious; to enrage; to exasperate. [ 1913 Webster ] Those curls of entangled snakes with which Erinys is said to have infuriated Athemas and Ino. Dr. H. More. [ 1913 Webster ] |
| Infuriated | a. Enraged; furious. [ 1913 Webster ] |
| infuriating | adj. extremely annoying or displeasing; causing intense anger.
Syn. -- annoying, exasperating, maddening, vexing. [ WordNet 1.5 ] |
| infuriation | n. a feeling of intense anger.
Syn. -- enragement. [ WordNet 1.5 ] |
