| incapacitated person | คนไร้ความสามารถ, บุคคลผู้ไร้ความสามารถ [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕] |
| ขาดความสามารถ | [khāt khwāmsāmāt] (n, exp) EN: be incompetent ; be incapacitated FR: manquer de compétences |
| ตาย | [tāi] (v) EN: be paralyzed ; be disabled ; be crippled ; be incapacitated ; be lame |
| incapacitated | His accident incapacitated him for work. |
| incapacitated | His injury incapacitated him for work. |
| incapacitated |
| incapacitated |
| 瘝 | [瘝] incapacitated; inefficient [Add to Longdo] |
| arbeitsunfähig; erwerbsunfähig { adj } | incapacitated (for work) [Add to Longdo] |