| dissuasive | (adj) ซึ่งห้ามปราม, See also: ที่ตักเตือน |
| dissuasive | (adj) ที่ห้ามปราม, See also: ที่ไม่แนะนำ, Syn. discourageable |
| dissuasive | (ดิสเว'ซิฟว) adj. ซึ่งหน่วงเหนี่ยว, ซึ่งห้ามปราม, ซึ่งยับยั้ง., See also: dissuasiveness n. ดูdissuasive |
| Because... all the evidence to the contrary is not entirely dissuasive. | เพราะว่า... ..หลักฐานทั้งหมด ที่ตรงกันข้ามนั้น ห้ามปรามได้ไม่ทั้งหมด Squeeze (1993) |
| dissuasive | (adj) deterring from action, Ant. persuasive, Example: dissuasive advice; made a slight dissuasive gesture with her hand |
| Dissuasive | a. Tending to dissuade or divert from a measure or purpose; dehortatory; |