| dispassion | n. ความไรักังวล, อารมณ์, ใจสงบ, ใจเย็น, ไม่มีอคติ |
| dispassionate | adj. ไร้อารมณ์, ใจสงบ, ใจเย็น, ไม่มีอคติ, Syn. impartial |
| dispassion | (n) ความใจเย็น, ความไม่มีอคติ, ความไม่ลำเอียง |
| dispassionate | (adj) ไม่ลำเอียง, ไม่อคติ, ใจเย็น, ใจสงบ |
| dispassionate | (adj) สงบ, See also: เป็นกลาง, ปราศจากอคติ, เยือกเย็น, Syn. detached |
| เที่ยงธรรม | [thīengtham] (adv) EN: fairly ; impartially ; equitably ; righteously ; unbiasedly ; uprightly ; morally ; dispassionately ; justly |
| dispassionate | |
| dispassionately |
| dispassionate | |
| dispassionately | |
| dispassionateness |
| dispassion | (n) objectivity and detachment, Syn. dispassionateness, dryness, Example: her manner assumed a dispassion and dryness very unlike her usual tone |
| dispassionate | (adj) unaffected by strong emotion or prejudice, Syn. cold-eyed, Example: a journalist should be a dispassionate reporter of fact |
| dispassionately | (adv) in an impartially dispassionate manner, Example: although he was looking at the other girl, he did so dispassionately |
| Dispassion | n. Freedom from passion; an undisturbed state; apathy. Sir W. Temple. [ 1913 Webster ] |
| Dispassionate | a. Wise and dispassionate men. Clarendon. [ 1913 Webster ] -- |
| Dispassioned | a. Free from passion; dispassionate. [ R. ] “Dispassioned men.” Donne. [ 1913 Webster ] |