58 ผลลัพธ์ สำหรับ dislocat

หรือค้นหา: -dislocat-, *dislocat*

NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH

(vt) ทำให้เคลื่อน, See also: ทำให้สับสน, ทำให้ยุ่งเหยิง, ทำให้ไม่เป็นระเบียบ, ทำให้หลุดจากที่, Syn. disorder, disrupt, upset

Hope Dictionary

dislocate	(ดิส'โลเคท) vt. เคลื่อนจากที่, ทำให้ออกจากตำแหน่งเดิม, ทำให้ออกจากที่ซ่อน, ทำให้แพลง. vi. ออกจากที่เดิม, เคลื่อน, Syn. displace
dislocation	n. การเคลื่อนที่เดิม, การทำให้แพลง, การทำให้ออกจากที่ซ่อน

Nontri Dictionary

dislocate	(vt) ทำให้คลาดเคลื่อน, แยกจากกัน, ทำให้เคลื่อนที่
dislocation	(n) ความคลาดเคลื่อน, การแยกจากกัน, การเคลื่อนที่

ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน

dislocation fracture	กระดูกหักข้อเคลื่อน [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔]
dislocation, closed	ข้อเคลื่อนแบบปิด [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔]
dislocation, compound; dislocation, open	ข้อเคลื่อนแผลเปิด [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔]
dislocation, open; dislocation, compound	ข้อเคลื่อนแผลเปิด [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔]
dislocation; displacement	การเคลื่อน [ธรณีวิทยา๑๔ ม.ค. ๒๕๔๖]
dislocation; luxation	๑. ข้อเคลื่อน๒. การพลัดที่ [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔]

คลังศัพท์ไทย (สวทช.)

Dislocation	ข้อเคลื่อน [วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี]
Dislocation Chopart's	ข้อกลางเท้าหลุดเป็นแนว [การแพทย์]
Dislocation Fracture	กระดูกหักข้อหลุด [การแพทย์]
Dislocation Luxatioerecta	ข้อไหล่หลุดแขนชี้ [การแพทย์]
Dislocation Monteggia's	ข้อตะโพกหลุดทางด้านหน้า [การแพทย์]
Dislocation Nelaton	ข้อเท้าหลุด [การแพทย์]
Dislocation, Anterior	การเคลื่อนหลุด(ของไหล่)ออกทางด้านหน้า [การแพทย์]
Dislocation, Subcoracoid	ข้อไหล่หลุดขัดใต้จะงอยบ่า [การแพทย์]
Dislocation, Subglenoid	ข้อไหล่หลุดขัดใต้เบ้าไหล่ [การแพทย์]
Dislocation, Wrist	ข้อมือหลุด [การแพทย์]

NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)

เคลื่อนย้าย

(v) dislocate, See also: displace, move, relocate, Syn. ย้ายที่, โยกย้าย, เปลี่ยนที่, Ant. อยู่กับที่, Example: อย่าเคลื่อนย้ายสิ่งใดๆภายในห้องนี้เด็ดขาด, Thai Definition: เปลี่ยนตำแหน่งที่ตั้ง, ออกจากตำแหน่งเดิม

Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

เคลื่อน	[khleūoen] (adj) EN: dislocated
เคลื่อนย้าย	[khleūoen yāi] (v, exp) EN: dislocate ; displace ; move ; relocate

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus

dislocat	I'm afraid I dislocated my right arm.
dislocat	I was laughing so hard I nearly dislocated my jaw.
dislocat	The country's economy was dislocated by the war.
dislocat	Which joint did you dislocate?

CMU Pronouncing Dictionary

dislocate	/D IH1 S L OW0 K EY0 T/ /ดิ้ สึ โหล่ว เข่ ถึ/ /dˈɪsləʊkeɪt/
dislocated	/D IH1 S L OW0 K EY0 T IH0 D/ /ดิ้ สึ โหล่ว เข่ ถิ ดึ/ /dˈɪsləʊkeɪtɪd/
dislocation	/D IH0 S L OW1 K EY1 SH AH0 N/ /ดิ สึ โล้ว เค้ เฉิ่น/ /dɪslˈəʊkˈeɪʃən/
dislocations	/D IH0 S L OW1 K EY1 SH AH0 N Z/ /ดิ สึ โล้ว เค้ เฉิ่น สึ/ /dɪslˈəʊkˈeɪʃənz/

Oxford Advanced Learners Dictionary

dislocate	(vt) /d i1 s l @ k ei t/ /ดิ้ สึ เหลอะ เข่ ถึ/ /dˈɪsləkeɪt/
dislocated	(vt, vt) /d i1 s l @ k ei t i d/ /ดิ้ สึ เหลอะ เข่ ถิ ดึ/ /dˈɪsləkeɪtɪd/
dislocates	(vt) /d i1 s l @ k ei t s/ /ดิ้ สึ เหลอะ เข่ ถึ สึ/ /dˈɪsləkeɪts/
dislocating	(vt) /d i1 s l @ k ei t i ng/ /ดิ้ สึ เหลอะ เข่ ถิ่ง/ /dˈɪsləkeɪtɪŋ/
dislocation	(n) /d i2 s l @ k ei1 sh @ n/ /ดิ สึ เหลอะ เค้ เฉิ่น/ /dˌɪsləkˈeɪʃən/
dislocations	(n) /d i2 s l @ k ei1 sh @ n z/ /ดิ สึ เหลอะ เค้ เฉิ่น สึ/ /dˌɪsləkˈeɪʃənz/

WordNet (3.0)

dislocate	(v) move out of position, Syn. splay, slip, luxate, Example: dislocate joints; the artificial hip joint luxated and had to be put back surgically
dislocate	(v) put out of its usual place, position, or relationship, Example: The colonists displaced the natives
dislocation	(n) an event that results in a displacement or discontinuity, Syn. disruption
dislocation	(n) the act of disrupting an established order so it fails to continue, Syn. breakdown, Example: the social dislocations resulting from government policies; his warning came after the breakdown of talks in London
dislocation	(n) a displacement of a part (especially a bone) from its normal position (as in the shoulder or the vertebral column)

Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Dislocate	v. t. [ imp. & p. p. Dislocated p. pr. & vb. n. Dislocating ] [ LL. dislocatus, p. p. of dislocare; dis- + locare to place, fr. locus place. See Locus. ] To displace; to put out of its proper place. Especially, of a bone: To remove from its normal connections with a neighboring bone; to put out of joint; to move from its socket; to disjoint; as, to dislocate your bones. Shak. [ 1913 Webster ] After some time the strata on all sides of the globe were dislocated. Woodward. [ 1913 Webster ] And thus the archbishop's see, dislocated or out of joint for a time, was by the hands of his holiness set right again. Fuller. [ 1913 Webster ]
Dislocate	a. [ LL. dislocatus, p. p. ] Dislocated. Montgomery. [ 1913 Webster ]
dislocated	adj. separated at the joint; -- used especially of limbs; as, a dislocated knee. Syn. -- disjointed, separated. [ WordNet 1.5 ]
Dislocation	n. [ Cf. F. dislocation. ] 1. The act of displacing, or the state of being displaced. T. Burnet. [ 1913 Webster ] 2. (Geol.) The displacement of parts of rocks or portions of strata from the situation which they originally occupied. Slips, faults, and the like, are dislocations. [ 1913 Webster ] 3. (Surg.) The act of dislocating, or putting out of joint; also, the condition of being thus displaced. [ 1913 Webster ]

CC-CEDICT CN-EN Dictionary

脱臼	[tuō jiù, ㄊㄨㄛㄐㄧㄡˋ, 脱臼] dislocation (of a joint) #50,330 [Add to Longdo]

EDICT JP-EN Dictionary

断層	[だんそう, dansou] (n) (1) fault; dislocation; (2) gap; discrepancy; (P) #8,763 [Add to Longdo]
ずれる(P);ズレる	[zureru (P); zure ru] (v1, vi) to slide; to slip off; to get dislocated; to be out of alignment; to get dislodged; to deviate; to shift (position); to be out of sync.; to be slightly off; to be off-point; (P) [Add to Longdo]
違える	[ちがえる, chigaeru] (v1, vt) (1) to change; to alter; (2) to mistake; to make a mistake; (3) (See たがえる) to fail to keep (e.g. one's promise); (4) to dislocate (e.g. one's neck) [Add to Longdo]
股関節脱臼	[こかんせつだっきゅう, kokansetsudakkyuu] (n) dislocation of the hip; hip dislocation [Add to Longdo]
腰を抜かす	[こしをぬかす, koshiwonukasu] (exp, v5s) (1) (See 腰抜かす) to dislocate one's back; (2) to be unable to stand up due to fear or surprise [Add to Longdo]
腰抜かす	[こしぬかす, koshinukasu] (v5s) (1) (See 腰を抜かす) to dislocate one's back; (2) to be unable to stand up due to fear or surprise; to lose one's legs [Add to Longdo]
先天性股関節脱臼	[せんてんせいこかんせつだっきゅう, sentenseikokansetsudakkyuu] (n) congenital hip dislocation [Add to Longdo]
脱臼	[だっきゅう, dakkyuu] (n, vs) dislocation [Add to Longdo]
断層地震	[だんそうじしん, dansoujishin] (n) dislocation earthquake; fault earthquake [Add to Longdo]
転位	[てんい, ten'i] (n, vs) transposition; dislocation; rearrangement [Add to Longdo]

Time: 2.786 seconds, cache age: 25.038 (clear)Longdo Dict -- https://dict.longdo.com/