| blench | (vi) ถอยหนีเพราะความกลัว, See also: ถอยหลังเพราะความกลัว, Syn. recoil |
| blench | (เบลนชฺ) { blenched, blenching, blenches } vt. หดตัว, ถอยหลัง vi. เมินเฉย vi., vt. ทำให้ขาว, สีตก, ทำให้ซีด, Syn. blanch, shrink |
| blench | (vi, vt) ถอยหลัง, หดตัว, ทำให้สีตก, ทำให้ซีด, ทำให้ขาว |
| blench | |
| blenched | |
| blenches | |
| blenching |
| Blench | v. i. Blench not at thy chosen lot. Bryant. [ 1913 Webster ] This painful, heroic task he undertook, and never blenched from its fulfillment. Jeffrey. [ 1913 Webster ] Though sometimes you do blench from this to that. Shak. [ 1913 Webster ] |
| Blench | v. t. Ye should have somewhat blenched him therewith, yet he might and would of likelihood have gone further. Sir T. More. [ 1913 Webster ] He now blenched what before he affirmed. Evelyn. [ 1913 Webster ] |
| Blench | n. A looking aside or askance. [ Obs. ] [ 1913 Webster ] These blenches gave my heart another youth. Shak. [ 1913 Webster ] |
| Blench | v. i. & t. [ See 1st Blanch. ] To grow or make pale. Barbour. [ 1913 Webster ] |
| Blencher | n. |
| Blench holding | . (Law) See Blanch holding. [ 1913 Webster ] |