| becalm | (บีคาล์ม') { becalmed, becalming, becalms } vt. ทำให้สงบ, ทำให้ไร้ลม, บรรเทา, Syn. calm |
| becalm | (vt) ทำให้บรรเทา, ทำให้สงบลง |
| becalmed | (adj) (เรือที่มีใบเรือ) แล่นไม่ได้เพราะไม่มีลม |
| becalm | |
| becalmed |
| becalmed |
| Becalm | v. t. Soft whispering airs . . . becalm the mind. Philips. [ 1913 Webster ] |
| 気を静める | [きをしずめる, kiwoshizumeru] (exp, v1) to becalm one's feelings; to compose oneself [Add to Longdo] |