| paleobiology | (เพลีโอไบออล'โลจี) n. ชีววิทยาที่เกี่ยวกับชีวิตของพืชและสัตว์โบราณ จากซากหินที่เหลืออยู่, See also: paleobilogic adj. paleobiological adj. |
| paleobotany | (เพลีโอบอท'ทะนี) n. พฤษศาสตร์ที่เกี่ยวกับชีวิตของพืชและสัตว์โบราณจากซากหินที่เหลืออยู่, See also: paleobotanic adj. paleobotanatist n. |
| paleocene | (เพ'ลีโอซีน, แพล'ลีโอซีน) n., adj. เมื่อ60-70ล้านปีก่อน, เริ่มมีนกและสัตว์ที่มีรกในระยะแรกเกิด., Syn. Palaeocene |
| paleogene | (เพ'ลีอะจัน) n., adj. ยุคประมาณ25-90 ล้านปีก่อน, Syn. Palaeogene |
| paleogenesis | (เพลีโอเจน'นิซิส) n. การเจริญเติบโตที่มีลักษณะเฉพาะของบรรพบุรุษติดมาด้วย |
| paleogeography | (เพลีโอจิออก'กระฟี) n. วิทยาศาสตร์เกี่ยวกับลักษณะทางภูมิศาสตร์ของโลกในด้านธรณีวิทยา, See also: paleogeographer n. paleogeographic adj. paleogeographical adj. |
| paleogeology | เพลิโอจีออล'ละจี) n. วิทยาศาสตร์เกี่ยวกับสภาพทางธรณีวิทยาในช่วงระยะเวลาหนึ่งของประวัติศาสตร์โลก, See also: paleogeologic adj. |
| paleolith | (เพ'ลีอะลิธ) n. เครื่องมือเครื่องใช้ในยุคหินโบราณ, See also: paleolithic adj., Syn. Palaeolithic |
| paleology | (เพลีออล'ละจี) n. การศึกษาเกี่ยวกับของโบราณ, See also: paleological adj. paleologist. n. |
| paleomagnetism | (เพลีโอแมก'นิทิสซึม) n. ภาวะแม่เหล็กของหินแต่แรกเริ่ม., See also: paleomagnetic adj. |