| affrays | |
| affray |
| affray | (n) การทะเลาะวิวาท, See also: การปะทะคารม, การตะลุมบอน, Syn. quarrel, brawl |
| affray | การชุลมุนต่อสู้, การทะเลาะวิวาท [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕] |
| Affray | การทะเลาะวิวาท [TU Subject Heading] |
| affray | (n) noisy quarrel, Syn. fracas, altercation |
| affray | (n) a noisy fight, Syn. disturbance, fray, ruffle |
| Affray | v. t. Smale foules a great heap That voice doth us affray. Shak. [ 1913 Webster ] |
| Affray | n. [ OE. afrai, affrai, OF. esfrei, F. effroi, fr. OF. esfreer. See Affray, v. t. ] ☞ A fighting in private is not, in a legal sense, an affray. [ 1913 Webster ] |
| Affrayer | n. One engaged in an affray. [ 1913 Webster ] |
| Affrayment | n. Affray. [ Obs. ] Spenser. [ 1913 Webster ] |