121 ผลลัพธ์ สำหรับ accus

หรือค้นหา: -accus-, *accus*, accu

NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH

accuse	(vt) กล่าวหา, See also: กล่าวโทษ, ปรักปรำ, Syn. blame, charge
accuse	(vt) ฟ้องร้อง, See also: ฟ้องศาล, Syn. charge
accused	(adj) ซึ่งถูกกล่าวหาหรือฟ้องร้อง, Syn. arraigned, indicted, blamed
accused	(n) ผู้ต้องหา, See also: จำเลย, ผู้ถูกกล่าวหา
accuser	(n) ผู้กล่าวหา, See also: โจทก์, ผู้ฟ้อง, ผู้ฟ้องร้อง, Syn. prosecutor, plaintiff, objector
accustom	(vt) ทำให้คุ้นเคย, See also: ทำใหเคยชิน, Syn. habituate
accuse of	(phrv) กล่าวหาว่า, See also: กล่าวหา
accusation	(n) การกล่าวหา, See also: การประณาม, การหาเหตุ, Syn. indictment, accusal, arraignment
accusation	(n) ข้อกล่าวหา, See also: ข้อหา, คำกล่าวหา, Syn. charge, indictment, allegation
accustomed	(adj) คุ้นเคย, See also: เคยชิน, เป็นประจำ, Syn. habitual, usual, customary

Hope Dictionary

accus.	abbr. accusative (condemned)
accusation	(แอคคิวเซ' เชิน) n. การกล่าวหา, คำประนาม, การตำหนิ, การกล่าวโทษ, การใส่ความ, Syn. allegation
accusative	(อะคู' ซะทิฟว) adj. ซึ่งกล่าวหา
accusatorial	(อะคูซะทอ' เรียล) adj. เกี่ยวกับผู้กล่าวหา, Syn. pertaining to an accuser
accusatory	(อะคิว' ซะโทรี) adj. ซึ่งกล่าวหา, ซึ่งฟ้องร้อง, Syn. accusing, accusative
accuse	(อะคิวซ') vt., vi. กล่าวหา, ต่อว่า, ใส่ความ, Syn. charge, blame, incriminate
accused	(อะคิวซดฺ') adj., n. ซึ่งถูกกล่าวหาหรือฟ้องร้อง, ผู้ถูกกล่าวหาหรือฟ้องร้อง
accustom	(อะคัส' เทิม) vt. ทำให้ชิน, หรือคุ้นเคย, Syn. inure, familiarize, habituate
accustomed	(อะคัส' เทิมดฺ) adj. ชิน, คุ้นเคย, Syn. habitual, usual, conventional

Nontri Dictionary

accusation	(n) การกล่าวหา, การใส่ความ, การใส่ร้าย
accuse	(vt) กล่าวหา, ใส่ร้าย, ใส่ความ
accused	(n) จำเลย, ผู้ถูกกล่าวหา
accuser	(n) โจทก์, ผู้ฟ้องร้อง
accustom	(vt) ชิน, คุ้นเคย, เคยชิน
accustomed	(adj) ชิน, คุ้นเคย, เคยชิน
unaccustomed	(adj) ไม่คุ้นเคย, แปลก, ผิดวิสัย

ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน

accusation	การกล่าวหา [รัฐศาสตร์ ๑๗ ส.ค. ๒๕๔๔]
accusation	ข้อกล่าวหาทางอาญา [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
accusatorial procedure	วิธีพิจารณาระบบกล่าวหา [ ดู adversary procedure ] [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
accused, the	๑. ผู้ต้องหาในคดีอาญา๒. จำเลยในคดีอาญา [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)

ตั้งข้อหา	(v) allege, See also: accuse, charge, Syn. ตั้งข้อกล่าวหา, Example: เจ้าหน้าที่ตำรวจได้ตั้งข้อหาผู้ต้องหาว่าฆ่าผู้อื่นตายโดยไตร่ตรองไว้ก่อน, Thai Definition: ตั้งคำกล่าวหาบุคคลว่าได้กระทำความผิดอาญา
หาว่า	(v) accuse of, See also: charge, claim, Syn. กล่าวหา, Example: โจทย์หาว่าจำเลยขโมยทองรูปพรรณหนัก 50 บาทไปจากร้าน
การปรักปรำ	(n) accusation, See also: blame, charge, Syn. การใส่ร้ายป้ายสี, การกล่าวหา, Example: เขากลายเป็นผู้ต้องหาเพราะการปรักปรำจากพยาน
ข้อหา	(n) allegation, See also: accusation, charge, Syn. ข้อกล่าวหา, คำกล่าวโทษ, Example: เด็กวัยรุ่นที่ถูกจับด้วยข้อหาทำร้ายร่างกายได้รับการประกันตัวออกไปแล้ว, Count Unit: กระทง, Thai Definition: คำกล่าวหาบุคคลว่าได้กระทำความผิดอาญา
คำกล่าวหา	(n) charge, See also: accusation, complaint, Example: เขายืนคอแข็งเพราะคำกล่าวหาของเธอเป็นความจริง
คำฟ้อง	(n) accusation, See also: charge, indictment, plaint, Example: เขาขอให้ทางราชการรับผู้ยื่นคำฟ้องกลับเข้ารับราชการตามเดิม, Thai Definition: ข้อกล่าวหาที่โจทก์เสนอต่อศาล กล่าวหาบุคคลใดบุคคลหนึ่ง โดยมีคำขอให้ศาลพิจารณาพิพากษา, Notes: (กฎหมาย)
พาโล	(v) accuse wrongly, See also: defame, impute the fault to, Syn. พาลพาโล, พาโลโฉเก, พาโลโสเก, Example: เขาทำผิดเอง แต่เขาพาโลลูกน้องเพื่อให้ตนพ้นข้อกล่าวหา, Thai Definition: แสร้งพูดใส่ความไม่จริงให้คนอื่น, กล่าวหาความ
พูดว่า	(v) blame, See also: accuse, Syn. นินทา, กล่าวร้าย, กล่าวโทษ, ตำหนิ, ว่าร้าย, Example: เขาพูดว่าให้เจ็บแสบเธอยังไม่รู้สึกตัวอีกหรือ
ฟ้อง	(v) complain, See also: accuse, tell on, inform against, Example: เขามักจะไปฟ้องแม่ว่าเพื่อนๆ ที่โรงเรียนชอบแกล้งเขา, Thai Definition: กล่าวหา, กล่าวโทษ
ฟ้อง	(n) accusation, See also: charge, Syn. คำฟ้อง, Example: นายทหารใหญ่ยึดอำนาจจากเขาโดยอาศัยรัฐธรรมนูญเป็นเครื่องมือ หนำซ้ำยังยื่นฟ้องพวกเขาต่อศาลพิเศษด้วย, Thai Definition: ข้อกล่าวหาที่โจทก์เสนอต่อศาล กล่าวหาบุคคลใดบุคคลหนึ่ง โดยมีคำขอให้ศาลพิจารณาพิพากษา

Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

บัตรสนเท่ห์	[bat sonthē] (n, exp) EN: anonymous letter ; poison pen letter ; anonymous accusation FR: lettre anonyme [ f ]
ชิน	[chin] (v, exp) EN: be accustomed to ; be used to ; get used to ; be familiar with ; be acclimatized to ; accustom ; be conversant with FR: être habitué à ; être accoutumé de
ชิน	[chin] (adj) EN: accustomed
ชินหู	[chin hū] (v, exp) EN: sound familiar ; be familiar with ; be accustomed to
ชินปาก	[chin pāk] (v, exp) EN: be familiar with a certain way of speaking ; be accustomed to speaking (in a certain situation)
ฝึกให้เคยชิน	[feuk hai khoēichin] (x) EN: accustom
ฟ้อง	[føng] (v) EN: inform against ; accuse ; report to ; lodge accusation against ; sue ; charge FR: accuser ; porter plainte
ฟ้องร้อง	[føngrøng] (v) EN: sue ; accuse ; charge ; file ; make a prosecution ; bring charge against ; indict ; prosecute FR: mettre en accusation ; mettre en examen ; poursuivre
ฟ้องเท็จ	[føng thet] (x) EN: false accusation of crime
หา	[hā] (v) EN: accuse ; impeach ; charge ; denounce ; blame ; indict FR: accuser ; charger

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus

accus	A baseless accusation.
accus	Accustom a hunting dog to the noise of a gun.
accus	As communism has collapsed, capitalism is now accused of trying to "dominate the world."
accus	As for the accusations of heresy, here the evidence is much weaker.
accus	Beth accused her sister, Sally, of tearing her scarf.
accus	Bob is accustomed to hard work.
accus	Children are quick to accustom themselves to new surroundings.
accus	Don't accuse others for your own failure.
accus	Do you think the accused is really guilty of the crime?
accus	He accused her of having lied to him.
accus	He accused me of being a liar.
accus	He accused me of having broken our promise.

CMU Pronouncing Dictionary

accuse	/AH0 K Y UW1 Z/ /เออะ ขึ ยู้ สึ/ /əkjˈuːz/
accused	/AH0 K Y UW1 Z D/ /เออะ ขึ ยู้ สึ ดึ/ /əkjˈuːzd/
accuser	/AH0 K Y UW1 Z ER0/ /เออะ ขึ ยู้ เส่อ (ร)/ /əkjˈuːzɜːʴ/
accuses	/AH0 K Y UW1 Z IH0 Z/ /เออะ ขึ ยู้ สิ สึ/ /əkjˈuːzɪz/
accusers	/AH0 K Y UW1 Z ER0 Z/ /เออะ ขึ ยู้ เส่อ (ร) สึ/ /əkjˈuːzɜːʴz/
accusing	/AH0 K Y UW1 Z IH0 NG/ /เออะ ขึ ยู้ สิ่ง/ /əkjˈuːzɪŋ/
accustom	/AH0 K AH1 S T AH0 M/ /เออะ คะ สึ เติ่ม/ /əkˈʌstəm/
accusation	/AE2 K Y AH0 Z EY1 SH AH0 N/ /แอ ขึ เหยอะ เซ้ เฉิ่น/ /ˌækjəzˈeɪʃən/
accusation	/AE2 K Y UW0 Z EY1 SH AH0 N/ /แอ ขึ หยู่ เซ้ เฉิ่น/ /ˌækjuːzˈeɪʃən/
accusative	/AH0 K Y UW1 Z AH0 T IH0 V/ /เออะ ขึ ยู้ เสอะ ถิ ฝึ/ /əkjˈuːzətɪv/

Oxford Advanced Learners Dictionary

accuse	(vt) /@1 k y uu1 z/ /เออะ ขึ ยู้ สึ/ /əkjˈuːz/
accused	(vt, vt) /@1 k y uu1 z d/ /เออะ ขึ ยู้ สึ ดึ/ /əkjˈuːzd/
accuser	(n) /@1 k y uu1 z @ r/ /เออะ ขึ ยู้ เสิ่ร/ /əkjˈuːzər/
accuses	(vt) /@1 k y uu1 z i z/ /เออะ ขึ ยู้ สิ สึ/ /əkjˈuːzɪz/
accusers	(n) /@1 k y uu1 z @ z/ /เออะ ขึ ยู้ เสอะ สึ/ /əkjˈuːzəz/
accusing	(vt) /@1 k y uu1 z i ng/ /เออะ ขึ ยู้ สิ่ง/ /əkjˈuːzɪŋ/
accustom	(vt) /@1 k uh1 s t @ m/ /เออะ คะ สึ เติ่ม/ /əkˈʌstəm/
accustoms	(vt) /@1 k uh1 s t @ m z/ /เออะ คะ สึ เติ่ม สึ/ /əkˈʌstəmz/
accusation	(n) /a2 k y uu z ei1 sh @ n/ /แอ ขึ หยู่ เซ้ เฉิ่น/ /ˌækjuːzˈeɪʃən/
accusative	(n) /@1 k y uu1 z @ t i v/ /เออะ ขึ ยู้ เสอะ ถิ ฝึ/ /əkjˈuːzətɪv/

WordNet (3.0)

accusation	(n) a formal charge of wrongdoing brought against a person; the act of imputing blame or guilt, Syn. accusal
accusation	(n) an assertion that someone is guilty of a fault or offence, Syn. charge, Example: the newspaper published charges that Jones was guilty of drunken driving
accusative	(n) the case of nouns serving as the direct object of a verb, Syn. objective case, accusative case
accusative	(adj) containing or expressing accusation; ; ; - O.Henry, Syn. accusive, accusing, accusatory, Example: an accusitive forefinger; black accusatory looks; accusive shoes and telltale trousers; his accusing glare
accusatorial	(adj) specifically indicating a form of prosecution in which one is publicly accused of and tried for a crime and in which the judge is not also the prosecutor, Ant. inquisitorial
accuse	(v) bring an accusation against; level a charge against, Syn. criminate, impeach, incriminate, Example: The neighbors accused the man of spousal abuse
accused	(n) a defendant in a criminal proceeding
accuser	(n) someone who imputes guilt or blame
accusingly	(adv) in an accusing manner, Example: he looked at her accusingly

Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Accusable	a. [ L. accusabilis: cf. F. accusable. ] Liable to be accused or censured; chargeable with a crime or fault; blamable; -- with of. [ 1913 Webster ]
Accusal	n. Accusation. [ R. ] Byron. [ 1913 Webster ]
Accusant	n. [ L. accusans, p. pr. of accusare: cf. F. accusant. ] An accuser. Bp. Hall. [ 1913 Webster ]
Accusation	n. [ OF. acusation, F. accusation, L. accusatio, fr. accusare. See Accuse. ] [ 1913 Webster ] 1. The act of accusing or charging with a crime or with a lighter offense. [ 1913 Webster ] We come not by the way of accusation To taint that honor every good tongue blesses. Shak. [ 1913 Webster ] 2. That of which one is accused; the charge of an offense or crime, or the declaration containing the charge. [ 1913 Webster ] [ They ] set up over his head his accusation. Matt. xxvii. 37. [ 1913 Webster ] Syn. -- Impeachment; crimination; censure; charge. [ 1913 Webster ]
Accusatival	a. Pertaining to the accusative case. [ 1913 Webster ]
Accusative	a. [ F. accusatif, L. accusativus (in sense 2), fr. accusare. See Accuse. ] [ 1913 Webster ] 1. Producing accusations; accusatory. “This hath been a very accusative age.” Sir E. Dering. [ 1913 Webster ] 2. (Gram.) Applied to the case (as the fourth case of Latin and Greek nouns) which expresses the immediate object on which the action or influence of a transitive verb terminates, or the immediate object of motion or tendency to, expressed by a preposition. It corresponds to the objective case in English. [ 1913 Webster ]
Accusative	n. (Gram.) The accusative case. [ 1913 Webster ]
Accusatively	adv. 1. In an accusative manner. [ 1913 Webster ] 2. In relation to the accusative case in grammar. [ 1913 Webster ]
Accusatorial	a. Accusatory. [ 1913 Webster ]
Accusatorially	adv. By way accusation. [ 1913 Webster ]

CC-CEDICT CN-EN Dictionary

状	[zhuàng, ㄓㄨㄤˋ, 状 / 狀] accusation; suit; state; condition; strong; great; -shaped #1,962 [Add to Longdo]
指控	[zhǐ kòng, ㄓˇ ㄎㄨㄥˋ, 指控] accusation; a (criminal) charge; to accuse #6,480 [Add to Longdo]
惯	[guàn, ㄍㄨㄢˋ, 惯 / 慣] accustomed to; used to #9,285 [Add to Longdo]
控诉	[kòng sù, ㄎㄨㄥˋ ㄙㄨˋ, 控诉 / 控訴] accuse; denounce #16,887 [Add to Longdo]
控告	[kòng gào, ㄎㄨㄥˋ ㄍㄠˋ, 控告] accuse; charge; sue #21,080 [Add to Longdo]
罪状	[zuì zhuàng, ㄗㄨㄟˋ ㄓㄨㄤˋ, 罪状 / 罪狀] accusation #34,976 [Add to Longdo]
诬	[wū, ㄨ, 诬 / 誣] accuse falsely #41,534 [Add to Longdo]
讦	[jié, ㄐㄧㄝˊ, 讦 / 訐] accuse; pry #130,514 [Add to Longdo]
忸	[niǔ, ㄋㄧㄡˇ, 忸] accustomed to; blush; be shy #160,628 [Add to Longdo]
狃	[niǔ, ㄋㄧㄡˇ, 狃] accustomed to #212,494 [Add to Longdo]

EDICT JP-EN Dictionary

被告	[ひこく, hikoku] (n) defendant; the accused; (P) #5,892 [Add to Longdo]
問う(P);訪う	[とう, tou] (v5u-s, vt) (1) to ask; to question; to inquire; (2) to charge (i.e. with a crime); to accuse; (3) to care (about); (4) without regard to (with negative verb); (P) #9,529 [Add to Longdo]
原告	[げんこく, genkoku] (n) plaintiff; accuser; prosecutor; (P) #14,122 [Add to Longdo]
冤罪;えん罪;寃罪(iK)	[えんざい, enzai] (n) false charge; false accusation; misrepresentation #15,464 [Add to Longdo]
告訴	[こくそ, kokuso] (n, vs, adj-no) accusation; complaint; charge; legal action; (P) #18,128 [Add to Longdo]
弾劾	[だんがい, dangai] (n, vs, adj-no) impeachment; accusation; censure; denunciation; (P) #19,168 [Add to Longdo]
アキュゼイション;アキュセイション	[akyuzeishon ; akyuseishon] (n) accusation [Add to Longdo]
慣らし;馴らし	[ならし;ナラシ, narashi ; narashi] (n) running-in; breaking in (e.g. engine, etc.); accustomizing [Add to Longdo]
慣らす	[ならす, narasu] (v5s, vt) to accustom; (P) [Add to Longdo]
慣れっこ;馴れっこ	[なれっこ, narekko] (n, adj-no, adj-na) being used to ...; getting used to ...; being accustomed to; being conditioned to; be familiar with [Add to Longdo]

Time: 0.0355 seconds, cache age: 22.326 (clear)Longdo Dict -- https://dict.longdo.com/