| abnegate | (vt) ละทิ้ง, See also: ล้มเลิก |
| abnegate | (แอบ' นิเกท) vt. ละทิ้ง, ทอดทิ้ง, ขว้าง, เลิกล้ม, บังคับ, ควบคุม -abnegator n. |
| abnegate | (vi) ล้มเลิก, ยกเลิก, บอกปัด, เลิก |
| abnegate | (v) surrender (power or a position), Example: The King abnegated his power to the ministers |
| abnegate | (v) deny or renounce, Example: They abnegated their gods |
| Abnegate | v. t. |