| Sprigtail | n. (Zool.) |
| Pigtail | n. The tobacco he usually cheweth, called pigtail. Swift. [ 1913 Webster ] |
| Pigtailed | a. Having a tail like a pig's; |
| pigtail | (n) หางเปีย, Syn. hairdo, twine, plait |
| ผมเปีย | (n) pigtail, See also: plaits, braid, queue, Syn. เปีย, หางเปีย, Example: หล่อนถักผมเปียเส้นผอมเหมือนรูปร่างนั่งกินข้าวคนเดียวมุมห้องเงียบๆ เหงาๆ, Thai Definition: ผมที่ถักห้อยยาวลงมา |
| pigtail |
| pigtail | (n) a plait of braided hair |