| sparkle | (vi) เกิดประกายไฟ, Syn. flash, fire |
| sparkle | (vi) ส่องแสงแวววาว, See also: เป็นประกาย, Syn. glitter, glisten, twinkle |
| sparkle | (vt) ทำให้ส่องแสงแวววับ, See also: ทำให้เป็นประกาย, Syn. glitter, glisten, twinkle |
| sparkle | (n) แสงแวววาว, See also: ประกาย, Syn. flash |
| sparkle | (n) ความมีชีวิตชีวา, Syn. flash |
| sparkler | (n) ดอกไม้ไฟเล็กๆ |
| sparkle with | (phrv) เป็นประกายด้วย, See also: ส่องแสงระยิบด้วย |
| sparkle | (สพาร์ค'เคิล) n., vi., vt. (ทำให้เกิด) ประกายไฟ, แสงแวววับ, แสงระยิบระยับ, ความสุกสกาว, ความมีชีวิตชีวา, Syn. glisten, glitter, flash, twinkle |
| sparkle | (n) ฟอง, ประกายไฟ, แสงระยิบระยับ, ความสุกสกาว |
| sparkle | (vi) ส่องแสงแวววับ, เป็นประกาย, เดือดเป็นฟอง |
| เป็นประกาย | (v) sparkle, See also: flash, twinkle, shimmer, glisten, Syn. แวววาว, สุกใส, สว่าง, มันเงา, Ant. มัว, หม่น, หมอง, Example: ดวงตาของดาวพระศุกร์เป็นประกายด้วยความยินดี |
| แวววับ | (v) sparkle, See also: twinkle, glitter, glisten, flash, gleam, Syn. แวววาว, แวววาม, ระยิบระยับ, Example: แหวนของคุณแม่แวววับทุกวง เพราะเวลาว่างคุณแม่ก็จะเอามาขัดอยู่เรื่อยๆ, Thai Definition: มีแสงสุกใสวูบวาบเป็นประกายระยิบระยับ |
| แวววาม | (v) sparkle, See also: twinkle, glitter, glisten, flash, gleam, Syn. วับๆ, แวววาว, แวบวับ, ระยิบระยับ, Example: ตุ้มหูเพชรรูปหยดน้ำมีน้ำแวววามชวนมอง, Thai Definition: มีแสงกลอกกลิ้งอยู่ข้างใน |
| ประกายไฟ | (n) spark, See also: sparkle, flash, Syn. ประกาย, แสง, สะเก็ดไฟ, แสงแวบ, แสงแปลบปลาบ, Example: ประกายไฟที่หัวเทียนอ่อนมาก |
| ระยับ | (v) sparkle, See also: twinkle, glitter, Syn. แพรวพราว, พราวแพรว, ระยิบ, ระยิบระยับ, Example: พอตะวันยอแสงดวงดาวก็เริ่มระยับ, Thai Definition: มีประกายขึ้นมาแล้วหายไปสลับกัน |
| เป็นประกาย | [pen prakāi] (v, exp) EN: sparkle ; flash ; twinkle ; shimmer ; glisten FR: étinceler ; scintiller |
| ประกาย | [prakāi] (n) EN: spark ; flash ; sparkle FR: étincelle [ f ] |
| แวว | [waēo] (n) EN: glitter ; light ; sparkle ; glint ; twinkling ; gleam FR: lueur [ f ] ; étincelle [ f ] ; éclat [ m ] |
| แวววาม | [waēowām] (v) EN: sparkle ; twinkle ; glitter ; glisten ; flash ; gleam |
| แวววาว | [waēowāo] (v) EN: glitter ; glint ; glisten ; shine ; sparkle |
| แวววับ | [waēowap] (v) EN: sparkle ; twinkle ; glitter ; glisten ; flash ; gleam |
| แวบ | [waēp] (v) EN: flash ; blaze ; flare ; flicker ; gleam ; glare ; shimmer ; twinkle ; sparkle ; burst into flames FR: flasher ; fuser |
| แวบวับ | [waēpwap] (v) EN: sparkle |
| วาว | [wāo] (v) EN: sparkle ; fluoresce |
| sparkle | The icy road sparkled in the sunlight. |
| sparkle | |
| sparkled | |
| sparkles |
| sparkle | |
| sparkled | |
| sparkler | |
| sparkles | |
| sparklers |
| sparkle | (n) merriment expressed by a brightness or gleam or animation of countenance, Syn. spark, twinkle, light, Example: he had a sparkle in his eye; there's a perpetual twinkle in his eyes |
| sparkle | (v) reflect brightly, Syn. coruscate, scintillate, Example: Unquarried marble sparkled on the hillside |
| sparkle | (v) be lively or brilliant or exhibit virtuosity, Syn. coruscate, scintillate, Example: The musical performance sparkled; A scintillating conversation; his playing coruscated throughout the concert hall |
| sparkle metal | (n) matte that has 74 percent copper |
| sparkler | (n) a firework that burns slowly and throws out a shower of sparks |
| Sparkle | n. [ Dim. of spark. ] As fire is wont to quicken and go The shock was sufficiently strong to strike out some sparkles of his fiery temper. Prescott. [ 1913 Webster ] |
| Sparkle | v. i. A mantelet upon his shoulder hanging I see bright honor sparkle through your eyes. Milton. [ 1913 Webster ] |
| Sparkle | v. t. To emit in the form or likeness of sparks. “Did sparkle forth great light.” Spenser. [ 1913 Webster ] |
| Sparkle | v. t. [ Cf. Sparble. ] The Landgrave hath sparkled his army without any further enterprise. State Papers. [ 1913 Webster ] |
| Sparkler | n. One who scatters; esp., one who scatters money; an improvident person. [ Obs. ] [ 1913 Webster ] |
| Sparkler | n. One who, or that which, sparkles. [ 1913 Webster ] |
| Sparkler | n. (Zool.) A tiger beetle. [ 1913 Webster ] |
| Sparklet | n. A small spark. [ Obs. ] [ 1913 Webster ] |
| 輝く(P);耀く;赫く;燿く;煌く(oK) | [かがやく, kagayaku] (v5k) to shine; to glitter; to sparkle; (P) #8,865 [Add to Longdo] |
| きらきら(P);キラキラ | [kirakira (P); kirakira] (adv, adv-to, vs) (on-mim) glitter; sparkle; glisten; twinkle; (P) [Add to Longdo] |
| ぴかぴか | [pikapika] (adj-na, adv-to, n, adj-no) (on-mim) glitter; sparkle; (P) [Add to Longdo] |
| スパークル | [supa-kuru] (n) { comp } sparkle [Add to Longdo] |
| ピカピカ光る;ぴかぴか光る | [ピカピカひかる(ピカピカ光る);ぴかぴかひかる(ぴかぴか光る), pikapika hikaru ( pikapika hikaru ); pikapikahikaru ( pikapika hikaru )] (exp, v5r) to sparkle; to glitter; to twinkle [Add to Longdo] |
| 花火線香 | [はなびせんこう, hanabisenkou] (n) (rare version) (See 線香花火) toy fireworks; sparklers [Add to Longdo] |
| 線香花火 | [せんこうはなび, senkouhanabi] (n) (See 花火線香) toy fireworks; sparklers [Add to Longdo] |
| 耀う;赫う | [かがよう, kagayou] (v5u, vi) (arch) to shimmer; to sparkle [Add to Longdo] |
| 煌く;煌めく | [きらめく, kirameku] (v5k, vi) to glitter; to glisten; to sparkle; to twinkle; to glare; to gleam [Add to Longdo] |
| 煌めき | [きらめき;キラメキ, kirameki ; kirameki] (n) glitter; glimmer; sparkle; twinkle [Add to Longdo] |
| スパークル | [すぱーくる, supa-kuru] sparkle [Add to Longdo] |