| refulgent | (adj) ซึ่งส่องแสงสว่าง, See also: ซึ่งส่องแสงจ้า, Syn. bright |
| refulgent | (รีฟัล'เจินทฺ) adj. ส่องสว่าง, ช่วงโชติ, เจิดจ้า, สุกปลั่ง., See also: refulgence n. refulgency n. refulgently adv. |
| refulgent | (adj) ช่วงโชติ, ส่องแสงจ้า, เจิดจ้า |
| refulgent |
| Refulgent | a. [ L. refulgens, p. pr. of refulgere to flash back, to shine bright; pref. re- re- + fulgere to shine. See Fulgent. ] Casting a bright light; radiant; brilliant; resplendent; shining; splendid; So conspicuous and refulgent a truth. Boyle. [1913 Webster] |
