| rampage | (n) ความโมโห, See also: การอาละวาด, พฤติกรรมรุนแรง, Syn. anger |
| rampage | (vi) โมโหโทโส, See also: แสดงโทสะ, ตึงตัง, อาละวาด |
| ทำฤทธิ์ | (v) rampage, See also: unyielding, Syn. ทำพยศ, อาละวาด, ทำฤทธิ์ทำเดช, แผลงฤทธิ์, ออกฤทธิ์, Thai Definition: ทำพยศหรืออาละวาดเพื่อให้ได้รับการเอาอกเอาใจ |
| rampage |
| rampage | |
| rampage |
| rampage | (n) violently angry and destructive behavior, Syn. violent disorder |
| rampage | (v) act violently, recklessly, or destructively |
| rampageous | (adj) displaying raging violence; often destructive; - W.H.Auden, Example: the hot rampageous horses of my will |
| Rampage | n. [ See Ramp, v. ] Violent or riotous behavior; a state of excitement, passion, or debauchery; |
| Rampage | v. i. To leap or prance about, as an animal; to be violent; to rage. [ Prov. or Low ] [ 1913 Webster ] |
| Rampageous | a. Characterized by violence and passion; unruly; rampant. [ Prov. or Low ] [ 1913 Webster ] In the primitive ages of a rampageous antiquity. Galt. [ 1913 Webster ] |