| patrician | (n) ผู้เกิดในตระกูลขุนนางสมัยโรมันโบราณ, See also: ขุนนาง, ชนชั้นสูง |
| patrician | (adj) เกี่ยวกับตระกูลขุนนางสมัยโรมันโบราณ, See also: ชั้นสูง, Syn. high, noble, upper-class, Ant. plebeian |
| patrician | (n) ขุนนาง, ผู้สูงศักดิ์, ผู้ดี |
| patrician | |
| patricians |
| patrician | |
| patricians |
| patrician | (n) a person of refined upbringing and manners |
| patrician | (adj) befitting a person of noble origin, Example: a patrician nose |
| Patrician | a. [ L. patricius, fr. patres fathers or senators, pl. of pater: cf. F. patricien. See Paternal. ] Born in the patrician file of society. Sir W. Scott. [ 1913 Webster ] His horse's hoofs wet with patrician blood. Addison. [ 1913 Webster ] |
| Patrician | n. [ L. patricius: cf. F. patricien. ] |
| Patricianism | n. The rank or character of patricians. [ 1913 Webster ] |
| パトリキ | [patoriki] (n) (See プレブス) patricians (ancient Roman nobility) (lat [Add to Longdo] |
| Patrizierhaus { n } | patrician house [Add to Longdo] |