| partible | n. adj. แบ่งแยกได |
| impartible | (อิมพาร์ท'ทะเบิล) adj. แบ่งแยกไม่ได้., See also: impartibility, impartibleness n. impartibly adv. |
| partible lands | ที่ดินที่อาจแบ่งแยกได้ [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕] |
| partible | (adj) (of e.g. property) capable of being parted or divided, Example: a partible estate |
| Partible | a. [ L. partibilis, fr. partire to part, divide, fr. L. pars: cf. F. partible. See Part. ] Admitting of being parted; divisible; separable; susceptible of severance or partition; |