| Ingerminate | v. t. To cause to germinate. [ 1913 Webster ] |
| Germinate | v. i. |
| Germinate | v. t. To cause to sprout. Price (1610). [ 1913 Webster ] |
| germinate | (vi) แตกหน่อ, See also: เริ่มงอก, Syn. emerge, rise, Ant. disappear |
| germinate | (เจอ'มเนท) vi. เริ่มเจริญเติบโต, เริ่มเกิดขึ้น, เพาะตัว, ออกหน่อ vt. ทำให้เกิดขึ้น, ผลิต, สร้าง., See also: germination n. germinator n. germinative adj., Syn. bud, sprout, grow |
| germinate | (vi) งอก, แตกหน่อ, เกิดขึ้น, เพาะตัวขึ้น |
| งอก | [ngøk] (v) EN: grow ; sprout ; germinate ; shoot ; bud FR: croître ; pousser ; germer ; bourgeonner |
| หยิ่งยโสหนักขึ้น | [yingyasō nak kheun] (v, exp) EN: be in the ascendant ; prosper ; grow ; germinate ; develop |
| germinate | |
| germinated |
| germinate | |
| germinated | |
| germinates |
| germinate | (v) cause to grow or sprout, Example: the plentiful rain germinated my plants |
| 发芽 | [发 芽 / 發 芽] germinate #20,728 [Add to Longdo] |
| 芽が出る | [めがでる, megaderu] (exp, v1) (1) to bud; to sprout; to germinate; (2) (See 目が出る・1) to have luck on one's side; to get lucky [Add to Longdo] |