| Inamissible | a. [ L. inamissibilis: cf. F. inamissible. ] Incapable of being lost. [ R. ] Hammond. -- |
| Inadmissible | a. [ Pref. in- not + admissible: cf. F. inadmissible. ] Not admissible; not proper to be admitted, allowed, or received; |
| inadmissible | (adj) ซึ่งไม่ยอมรับ, See also: ซึ่งไม่สามารถจะยอมรับได้, Syn. unacceptable, Ant. acceptable, admissible, allowable |
| inadmissible | (อินแอคมิส' ซะเบิล) adj. ไม่สามารถจะรับได้, ไม่สามารถจะยอมรับได้., See also: inadmissibility n. inadmissibly adv. |
| inadmissible | (adj) ต้องห้าม, ไม่สามารถจะรับได้ |
| inadmissible | ไม่อาจรับได้, ไม่อาจรับไว้พิจารณาได้ [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕] |
| ยอมไม่ได้ | [yøm mai dāi] (adj) FR: inacceptable ; inadmissible |
| inadmissible | |
| inadmissible |
| inadmissible |
| inadmissible | (adj) not deserving to be admitted, Ant. admissible, Example: inadmissible evidence |