14 ผลลัพธ์ สำหรับ enfeeble

หรือค้นหา: -enfeeble-, *enfeeble*

NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH

enfeeble	(vt) ตัดกำลัง, See also: ทำให้อ่อนแอ, Syn. enervate, exhaust, weaken
enfeebled	(adj) อ่อนแอ, See also: หมดแรง, Syn. effete, infirm, weakened

Hope Dictionary

enfeeble

(เอฟี'เบิล) vt. ทำให้อ่อนเพลีย, ทำให้หมดกำลัง, Syn. exhaust

Nontri Dictionary

enfeeble

(vt) ทำให้อ่อนเพลีย, ทำให้หมดกำลัง, ทำให้อ่อนกำลัง

CMU Pronouncing Dictionary

enfeeble	/EH0 N F IY1 B AH0 L/ /เอ็น ฟี้ เบิ่ล/ /enfˈiːbəl/
enfeebled	/EH0 N F IY1 B AH0 L D/ /เอ็น ฟี้ เบิ่ล ดึ/ /enfˈiːbəld/

Oxford Advanced Learners Dictionary

enfeeble	(vt) /i1 n f ii1 b l/ /อิ้น ฟี้ บึ ล/ /ˈɪnfˈiːbl/
enfeebled	(vt, vt) /i1 n f ii1 b l d/ /อิ้น ฟี้ บึลึ ดึ/ /ˈɪnfˈiːbld/
enfeebles	(vt) /i1 n f ii1 b l z/ /อิ้น ฟี้ บึลึ สึ/ /ˈɪnfˈiːblz/

WordNet (3.0)

enfeeble

(v) make weak, Syn. drain, debilitate, Example: Life in the camp drained him

Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Enfeeble	v. t. [ imp. & p. p. Enfeebled p. pr. & vb. n. Enfeebling ] [ OF. enfeblir, enfeiblir; pref. en- (L. in) + feble, F. faible, feeble. See Feeble. ] To make feeble; to deprive of strength; to reduce the strength or force of; to weaken; to debilitate. [ 1913 Webster ] Enfeebled by scanty subsistence and excessive toil. Prescott. Syn. -- To weaken; debilitate; enervate. [ 1913 Webster ]
enfeebled	adj. same as debilitated, 2. Syn. -- debilitated, infirm, seedy. [ WordNet 1.5 ]
Enfeeblement	n. The act of weakening; enervation; weakness. [ 1913 Webster ]
Enfeebler	n. One who, or that which, weakens or makes feeble. [ 1913 Webster ]

Time: 0.0205 seconds, cache age: 10.376 (clear)Longdo Dict -- https://dict.longdo.com/