| enervate | (vt) ทำให้ร่างกายอ่อนแอ, See also: ทำให้จิตใจอ่อนแอ, Syn. enfeeble, exhaust, weaken |
| enervated | (adj) ซึ่งอ่อนกำลัง, See also: ซึ่งอ่อนแอ, Syn. exhausted, worn-out |
| enervate | (เอน'เนอเวท) vt. ตัดกำลัง, ทำให้อ่อนกำลัง -adj. ซึ่งอ่อนกำลัง., See also: enervation n. ดูenervate enervative adj. ดูenervate enervator n. ดูenervate |
| enervated | (เอน'เนอเวทิด) adj. ไร้พลังงาน, หมดกำลัง, อ่อนเปลี้ยเพลียแรง, Syn. weak |
| enervate | (vt) ทำให้อ่อนเปลี้ย, ทำให้เพลีย, ทำให้อ่อนแอ, ตัดกำลัง |
| enervate | |
| enervated | |
| enervates |
| enervate | (v) weaken mentally or morally |
| Enervate | v. t. A man . . . enervated by licentiousness. Macaulay. [ 1913 Webster ] And rhyme began t' enervate poetry. Dryden. |
| Enervate | a. [ L. enervatus, p. p. ] Weakened; weak; without strength of force. Pope. [ 1913 Webster ] |
| enervated | adj. lacking strength or vigor. |
| ぐんにゃり | [gunnyari] (adv) limp; enervated [Add to Longdo] |
| 惰弱;懦弱;堕弱(oK) | [だじゃく, dajaku] (adj-na, n) (1) apathetic; lackadaisical; spiritless; gutless; weak-willed; unenterprising; enervated; effete; (2) physically weak; feeble; effeminate [Add to Longdo] |