| Effeminately | adv. |
| Effeminate | a. [ L. effeminatus, p. p. of effeminare to make a woman of; ex out + femina a woman. See Feminine, a. ] The king, by his voluptuous life and mean marriage, became effeminate, and less sensible of honor. Bacon. [ 1913 Webster ] An effeminate and unmanly foppery. Bp. Hurd. [ 1913 Webster ] Gentle, kind, effeminate remorse. Shak. [ 1913 Webster ] ☞ Effeminate and womanish are generally used in a reproachful sense; feminine and womanly, applied to women, are epithets of propriety or commendation. [ 1913 Webster ] |
| Effeminate | v. t. It will not corrupt or effeminate children's minds. Locke. [ 1913 Webster ] |
| Effeminate | v. i. To grow womanish or weak. [ 1913 Webster ] In a slothful peace both courage will effeminate and manners corrupt. Pope. [ 1913 Webster ] |
| Effeminateness | n. The state of being effeminate; unmanly softness. Fuller. [ 1913 Webster ] |
| effeminate | (adj) (ผู้ชาย) ซึ่งมีลักษณะท่าทางเหมือนผู้หญิง, See also: ผู้ชาย ที่เลียนแบบลักษณะท่าทางของผู้หญิง, Syn. sissy, unmanly, womanish |
| effeminate | (vt) ทำให้มีลักษณะท่าทางเหมือนผู้หญิง, See also: ทำให้อรชรอ้อนแอ้น, Syn. weaken, emasculate, unman |
| effeminate | (adj) อ้อนแอ้น, See also: อรชรอ้อนแอ้น, Syn. pansy, weak |
| ตัวเมีย | [tūamīa] (adj) EN: effeminate FR: efféminé |
| effeminate |
| effeminate |
| effeminate | (adj) having unsuitable feminine qualities, Syn. epicene, sissy, emasculate, sissyish, sissified, cissy |