21 ผลลัพธ์ สำหรับ dispossess

หรือค้นหา: -dispossess-, *dispossess*, disposses

Nontri Dictionary

(vt) ไล่ออก, ขับไล่, ปลด, ริบทรัพย์, ยึดเอา, ชิง

NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH

dispossess of

(phrv) ยึดทรัพย์จาก, See also: ปลดทรัพย์จาก

Hope Dictionary

dispossessed

(ดิสพะเซสทฺ') adj. ถูกขับออก, ถูกริบหรือยึดทรัพย์, ถูกพลัดพราก

ตัวอย่างประโยคจาก Open Subtitles
**ระวัง คำแปลอาจมีข้อผิดพลาด**

Hindley and Hareton are both dispossessed.		ฮินด์ลีย์และแฮร์ตัน\ ต่างก็ไม่มีสิทธิงั้นหรือ Wuthering Heights (1992)
I'm certain that Heathcliff seeks by some means to dispossess you of your inheritance... and in that way, to revenge himself on me.		พ่อมั่นใจว่าฮีธคลิฟฟ์ หาวิธี ตัดสิทธิลูก ออกจากมรดก Wuthering Heights (1992)

CMU Pronouncing Dictionary

dispossess	/D IH2 S P AH0 Z EH1 S/ /ดิ สึ เปอะ เซ้ะ สึ/ /dˌɪspəzˈes/
dispossessed	/D IH2 S P AH0 Z EH1 S T/ /ดิ สึ เปอะ เซ้ะ สึ ถึ/ /dˌɪspəzˈest/

Oxford Advanced Learners Dictionary

dispossess	/d i2 s p @ z e1 s/ /ดิ สึ เปอะ เซ้ะ สึ/ /dˌɪspəzˈes/
dispossessed	/d i2 s p @ z e1 s t/ /ดิ สึ เปอะ เซ้ะ สึ ถึ/ /dˌɪspəzˈest/
dispossesses	/d i2 s p @ z e1 s i z/ /ดิ สึ เปอะ เซ้ะ สิ สึ/ /dˌɪspəzˈesɪz/
dispossessing	/d i2 s p @ z e1 s i ng/ /ดิ สึ เปอะ เซ้ะ สิ่ง/ /dˌɪspəzˈesɪŋ/
dispossession	/d i2 s p @ z e1 sh @ n/ /ดิ สึ เปอะ เซ้ะ เฉิ่น/ /dˌɪspəzˈeʃən/
dispossessions	/d i2 s p @ z e1 sh @ n z/ /ดิ สึ เปอะ เซ้ะ เฉิ่น สึ/ /dˌɪspəzˈeʃənz/

WordNet (3.0)

dispossess

(v) deprive of the possession of real estate

Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Dispossess	v. t. [ imp. & p. p. Dispossessed p. pr. & vb. n. Dispossessing. ] [ Pref. dis- + possess: cf. F. déposséder. ] To put out of possession; to deprive of the actual occupancy of, particularly of land or real estate; to disseize; to eject; -- usually followed by of before the thing taken away; as, to dispossess a king of his crown. [ 1913 Webster ] Usurp the land, and dispossess the swain. Goldsmith. [ 1913 Webster ]
dispossessed	adj. physically or spiritually homeless or deprived of security. Syn. -- homeless, roofless. [ WordNet 1.5 ] made a living out of shepherding dispossessed people from one country to another James Stern
Dispossession	n. [ Cf. F. dépossession. ] 1. The act of putting out of possession; the state of being dispossessed. Bp. Hall. [ 1913 Webster ] 2. (Law) The putting out of possession, wrongfully or otherwise, of one who is in possession of a freehold, no matter in what title; -- called also ouster. [ 1913 Webster ]
Dispossessor	n. One who dispossesses. Cowley. [ 1913 Webster ]

EDICT JP-EN Dictionary

奪取	[だっしゅ, dasshu] (n, vs) usurpation; taking back; dispossession; (P) #8,820 [Add to Longdo]
奪う	[うばう, ubau] (v5u, vt) to snatch away; to dispossess; to steal; (P) #11,102 [Add to Longdo]
追い立て	[おいたて, oitate] (n) ejection; eviction; dispossession [Add to Longdo]

Time: 0.0215 seconds, cache age: 0.443 (clear)Longdo Dict -- https://dict.longdo.com/