| dishonest | (adj) ไม่ซื่อสัตย์, See also: ไม่ตรงไปตรงมา, ไม่น่าไว้วางใจ, ไม่สุจริตใจ, ไม่จริงใจ, Syn. untruthful, deceitful, slippery, Ant. ethicle, moral |
| อาสัตย์ | (adj) dishonest, See also: faithless, perfidious, sly, treacherous, Syn. อสัตย์, กลับกลอก, Ant. สัตย์ซื่อ, ซื่อสัตย์, Thai Definition: ไม่ซื่อตรง |
| ทุจริต | (adj) dishonest, See also: crooked, underhanded, venal, fraudulent, Syn. ไม่ซื่อตรง, มีเล่ห์เหลี่ยม, ไม่ซื่อสัตย์, Ant. สุจริต, ซื่อสัตย์, Notes: (บาลี) |
| dishonest |
| dishonest |
| dishonest | (adj) deceptive or fraudulent; disposed to cheat or defraud or deceive, Syn. dishonorable, Ant. honest |
| dishonestly | (adv) in a corrupt and deceitful manner, Syn. venally, deceitfully, Ant. honestly, Example: he acted dishonestly when he gave the contract to his best friend |
| dishonesty | (n) the quality of being dishonest, Ant. honesty |
| dishonesty | (n) lack of honesty; acts of lying or cheating or stealing, Syn. knavery |
| Dishonest | a. [ Pref. dis- + honest: cf. F. déshonnête, OF. deshoneste. ] Inglorious triumphs and dishonest scars. Pope. [ 1913 Webster ] Speak no foul or dishonest words before them [ the women ]. Sir T. North. [ 1913 Webster ] Dishonest with lopped arms the youth appears, To get dishonest gain. Ezek. xxii. 27. [ 1913 Webster ] The dishonest profits of men in office. Bancroft. [ 1913 Webster ] |
| Dishonest | v. t. [ Cf. OF. deshonester. ] To disgrace; to dishonor; I will no longer dishonest my house. Chapman. [ 1913 Webster ] |
| Dishonestly | adv. In a dishonest manner. [ 1913 Webster ] |
| Dishonesty | n. [ Cf. OF. deshonesté, F. déshonnêteté. ] |
| 不诚实 | [不 诚 实 / 不 誠 實] dishonest [Add to Longdo] |
| unehrlich { adj } | unehrlicher | am unehrlichsten | dishonest | more dishonest | most dishonest [Add to Longdo] |