17 ผลลัพธ์ สำหรับ discourteous
หรือค้นหา: -discourteous-, *discourteous*, discourteou

NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH
discourteous(adj) ไม่สุภาพ, See also: หยาบคาย, Syn. rude, impolite, desrespectful, Ant. polite, well-mannered

Hope Dictionary
discourteous(ดิสเคอร์'เทียส) adj. ไม่สุภาพ, ไม่มีมารยาท, หยาบคาย., See also: discourteously adv. discourteousness n., Syn. impolite, Ant. polite, civil

Nontri Dictionary
discourteous(adj) ไม่สุภาพ, ไม่เรียบร้อย, ไม่มีมารยาท, หยาบคาย

ตัวอย่างประโยคจาก Open Subtitles
**ระวัง คำแปลอาจมีข้อผิดพลาด**
# To cast me off so discourteously,  To cast me off so discourteously, The Cement Garden (1993)
If you don't give way, don't blame me for being discourteous. ถ้าไม่หลีกทางให้ข้า, อย่าหาว่าข้าไม่เกรงใจล่ะ. Return of the Condor Heroes (1983)
Eh? It may be discourteous, but it seems that your family is financially in trouble. จนกว่าเธอจะรู้คำตอบของตัวเอง A Love Triangle of a Roller-coaster Ride Hair-trigger Crisis (2005)
I was very discourteous to Mrs. Shim. I was very discourteous to Mrs. Shim. Unstoppable Marriage (2007)
He apologizes for being discourteous. เขาขอโทษที่ทำกริยาไม่สุภาพกับคุณ Unstoppable Marriage (2007)
I didn't mean to be discourteous, my lord. -ข้าไม่ได้ตั้งใจจะหยาบคายต่อท่านเลย The Darkest Hour: Part Two (2011)
I ended up being discourteous. กลายเป็นว่าข้าทำเรื่องเสียมารยาท The Princess' Man (2011)
I hate to be discourteous, but this is a private exit for my patients. ขอโทษที่เสียมารยาทนะครับ แต่นี่ คือทางออกส่วนบุคคลสำหรับคนไข้ผม Apéritif (2013)

Oxford Advanced Learners Dictionary
discourteous
 (adj) /d i1 s k @@1 t i@ s/ /ดิ้ สึ เก๊อ เถี่ย (ร) สึ/ /dˈɪskˈɜːtɪəs/
discourteously
 (adv) /d i1 s k @@1 t i@ s l ii/ /ดิ้ สึ เก๊อ เถี่ย (ร) สึ หลี่/ /dˈɪskˈɜːtɪəsliː/

WordNet (3.0)
discourteous(adj) showing no courtesy; rude, Ant. courteous, Example: a distant and at times discourteous young
discourteous(adj) lacking social graces, Syn. ungracious

Collaborative International Dictionary (GCIDE)
Discourteous

a. [ Pref. dis- + courteous: cf. OF. discortois. ] Uncivil; rude; wanting in courtesy or good manners; uncourteous. -- Dis*cour"te*ous*ly, adv. -- Dis*cour"te*ous*ness, n. [ 1913 Webster ]


CC-CEDICT CN-EN Dictionary
失仪[shī yí, ㄕ ㄧˊ, 失 仪 / 失 儀] discourteous; failure of etiquette #128,219 [Add to Longdo]

Time: 0.02 seconds, cache age: 10.194 (clear)Longdo Dict -- https://dict.longdo.com/