| Demonial | a. Of or pertaining to a demon. [ Obs. ] Cudworth. [ 1913 Webster ] |
| Demoniac | n. The demoniac in the gospel was sometimes cast into the fire. Bates. [ 1913 Webster ] |
| Demoniacal | Sarcastic, demoniacal laughter. Thackeray. [ 1913 Webster ]
|
| Demoniacally | adv. In a demoniacal manner. [ 1913 Webster ] |
| Demoniacism | n. The state of being demoniac, or the practices of demoniacs. [ 1913 Webster ] |
| demoniac | (n) คนที่ถูกผีสิง (คำโบราณ), See also: คนที่ถูกปีศาจหรือวิญญาณชั่วร้ายเข้าสิง |
| demoniac | (adj) เหมือนปีศาจ, See also: ผิดมนุษย์, อย่างปีศาจ, ชั่วร้าย, Syn. cruel, fiendish, harmful |
| demoniac | (ดิโม'นิแอค, เคิล) adj. เกี่ยวกับภูตผีปีศาจ n. บุคคลที่ถูกผีสิง |
| demoniacal | (ดิโม'นิแอค, เคิล) adj. เกี่ยวกับภูตผีปีศาจ n. บุคคลที่ถูกผีสิง |
| demoniac | |
| demoniacs | |
| demoniacal | |
| demoniacally |
| demoniac | (n) someone who acts as if possessed by a demon |
| demoniacally | (adv) in a very agitated manner; as if possessed by an evil spirit, Syn. frenetically |