| Ceroon | n. [ See Seroon. ] A bale or package. covered with hide, or with wood bound with hide; |
| Croon | v. i. [ OE. croinen, cf. D. kreunen to moan. √24. ] Here an old grandmother was crooning over a sick child, and rocking it to and fro. Dickens. [ 1913 Webster ] |
| Croon | v. t. Hearing such stanzas crooned in her praise. C. Bronté. [ 1913 Webster ] The fragment of the childish hymn with which he sung and crooned himself asleep. Dickens. [ 1913 Webster ] |
| Croon | n. |
| crooner | n. a singer of popular ballads. |
| crooning | n. |
| croon | (n) การฮัมเพลง |
| croon | (vt) ฮัมเพลง |
| croon | (vi) ฮัมเพลง, Syn. warble, purr, hum |
| croon | (ครูน) { crooned, crooning, croons } vt., vi. ร้องเพลงเบา ๆ , ร้องเพลงกับตัวเอง n. การร้องเพลงเบา ๆ กับตัวเอง |
| croon | (n) เสียงเห่กล่อม, การเห่กล่อม |
| croon | (vi) เห่กล่อม |
| โหยหวน | (adj) disconsolate, See also: crooning, plaintive, mournful, Example: หากไม่เพราะเสียงโหยหวนของรถสรรพสินค้า ผมก็อาจหลับต่อจนถึงเที่ยง, Thai Definition: ดังวังเวงใจ, ร้องไห้คร่ำครวญไม่รู้จักหยุด |
| ร้อง | [røng] (v) EN: sing ; chant ; carol ; croon ; yodle FR: chanter |
| croon | |
| croons | |
| crooner | |
| crooning |
| croon | |
| croons | |
| crooned | |
| crooner | |
| crooners | |
| crooning |
| croon | (v) sing softly |
| crooner | (n) a singer of popular ballads, Syn. balladeer |
| crooning | (n) singing in a soft low tone, Example: her crooning soon put the child to sleep |
| crooning | (n) the act of singing popular songs in a sentimental manner |
| クルーナー | [kuru-na-] (n) crooner [Add to Longdo] |
| 鼻唄(oK) | [はなうた, hanauta] (n) humming; crooning [Add to Longdo] |
| 鼻歌;鼻唄 | [はなうた, hanauta] (n) humming; crooning [Add to Longdo] |