| Bewailable | a. Such as may, or ought to, be bewailed; lamentable. [ 1913 Webster ] |
| Bailable | a. |
| bailable | (เบ'ละเบิล) adj. สามารถให้ประกันตัวได้, อนุญาตให้ประกันตัวได้ |
| bailable offence | ความผิดที่ให้ประกันตัวได้ [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕] |
| bailable | (adj) admitting of bail, Example: a bailable offense |
| bailable | (adj) eligible for bail, Example: a bailable defendant |