18 ผลลัพธ์ สำหรับ appellate
/เออะ เพ้ะ หลิ ถึ/     /AH0 P EH1 L IH0 T/     /əpˈelɪt/
ฝึกออกเสียง
หรือค้นหา: -appellate-, *appellate*

NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH
appellate(adj) เกี่ยวกับการอุทธรณ์

Hope Dictionary
appellate(อะเพล'เลท) adj. เกี่ยวกับการอุทธรณ์, ซึ่งมีอำนาจพิจารณารับการอุทธรณ์

ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน
appellateชั้นอุทธรณ์ [รัฐศาสตร์ ๑๗ ส.ค. ๒๕๔๔]
appellateชั้นอุทธรณ์ [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
appellate courtศาลอุทธรณ์ [ ดู appeal court ] [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
appellate jurisdictionอำนาจพิจารณาในชั้นอุทธรณ์ [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

คลังศัพท์ไทย (สวทช.)
Appellate courtsศาลอุทธรณ์ [TU Subject Heading]
Appellate procedureการอุทธรณ์-ฎีกา [TU Subject Heading]

Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)
ศาลอุทธรณ์[sān utthøn = sān uthøn] (n, exp) EN: Court of Appeal ; appellate court  FR: Cour d'appel [ f ]

CMU Pronouncing Dictionary
appellate
 /AH0 P EH1 L IH0 T/
/เออะ เพ้ะ หลิ ถึ/
/əpˈelɪt/
appellate
 /AH0 P EH1 L EY2 T/
/เออะ เพ้ะ เล ถึ/
/əpˈelˌeɪt/

WordNet (3.0)
appellate(adj) of or relating to or taking account of appeals (usually legal appeals), Syn. appellant, Example: appellate court
appellate court(n) a court whose jurisdiction is to review decisions of lower courts or agencies, Syn. court of appeals, appeals court

Collaborative International Dictionary (GCIDE)
Appellate

a. [ L. appelatus, p. p. of appellare. ] Pertaining to, or taking cognizance of, appeals. “Appellate jurisdiction.” Blackstone. “Appellate judges.” Burke. [ 1913 Webster ]


Appelate court, a court having cognizance of appeals. [ 1913 Webster ]

Appellate

n. A person or prosecuted for a crime. [ Obs. ] See Appellee. [ 1913 Webster ]


EDICT JP-EN Dictionary
控訴院[こうそいん, kousoin] (n) appelate court; appellate court [Add to Longdo]
控訴裁判所[こうそさいばんしょ, kousosaibansho] (n) appeals court; appellate court; appelate court [Add to Longdo]

DING DE-EN Dictionary
Rechtsmittelinstanz { m }appellate court [Add to Longdo]

Time: 0.0174 seconds, cache age: 19.416 (clear)Longdo Dict -- https://dict.longdo.com/