| adversative | (แอดเวอ' ซะทิฟว) adj., n.ซึ่งมีความ หมายตรงกันข้าม, คำที่มีความหมายตรงกันข้าม |
| adversative | (adj) ตรงกันข้าม, สวนกัน, แย้งกัน |
| adversative | (adj) expressing antithesis or opposition, Syn. oppositive, Example: the adversative conjunction `but' in `poor but happy' |
| adversative conjunction | (n) the conjunctive relation of units that expresses the opposition of their meanings |
| Adversative | a. [ L. adversativus, fr. adversari. ] Expressing contrariety, opposition, or antithesis; |
| Adversative | n. An adversative word. Harris. [ 1913 Webster ] |