| benumb | (บินัม') { benumbed, benumbing, benumbs } vt. ทำให้ชา, ทำให้มึนงง, ทำให้เคลื่อนที่ไม่ได้, See also: benumbness n. ดูbenumb, Syn. stupefy |
| benumb | (vt) ทำให้ชา, ทำให้หมดความรู้สึก, ทำให้มึนงง |
| benumb | My hand are benumbed with cold. |
| benumbed |
| Benumb | v. t. The creeping death benumbed her senses first. Dryden. [ 1913 Webster ] |
| Benumbed | a. Made torpid; numbed; stupefied; deadened; |
| Benumbment | n. Act of benumbing, or state of being benumbed; torpor. Kirby. [ 1913 Webster ] |
| 縮かむ | [ちぢかむ, chidikamu] (v5m, vi) (1) to be benumbed (e.g. with cold); (2) to shrink; to contract; to diminish (in size) [Add to Longdo] |