Search result for

conquest

(34 entries)
(0.0077 seconds)
ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่นๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: -conquest-, *conquest*.
English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
conquest    [N] ชัยชนะ, Syn. victory

อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน [เชื่อมโยงจาก royin.go.th แบบอัตโนมัติและผ่านการปรับแก้]
conquestการพิชิตดินแดน [รัฐศาสตร์ ๑๗ ส.ค. ๒๕๔๔]
conquestการพิชิตดินแดน [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus
conquestThe Normans' conquest of England had a great effect on the English language.
conquestWe should try make the conquest of peace.
conquestWe should try to make the conquest of peace.
conquestThey extended their territory by conquest.

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates]
conquest(คอน'เควสทฺ) n. การปราบ,การพิชิต,การเอาใจหรือความรัก,ผู้ถูกชนะใจหรือความรัก,สิ่งที่พิชิตมาได้, Syn. triumph,victory

English-Thai: Nontri Dictionary
conquest(n) ชัยชนะ,สิ่งที่ได้มา,การปราบ,การพิชิต

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
ความมีชัย    [N] victory, See also: conquest, win, triumph, success, Syn. ชัยชนะ, ความสำเร็จ, Ant. ความพ่ายแพ้, Example: ความมีชัยของฝ่ายรัฐบาลในการเลือกตั้งครั้งนี้ทำให้ฝ่ายค้านต้องพลาดการเป็นรัฐบาลไปอย่างน่าเสียดาย
อัปราชัย    [N] victory, See also: conquest, triumph, win, Syn. ชัยชนะ, อปราชัย, ความชนะ, Notes: (บาลี/สันสกฤต)
เดโชชัย [N] conquest or victory by might and power, Syn. ความชนะด้วยอำนาจ, Thai definition: ความชนะด้วยอำนาจ, Notes: (บาลี/สันสกฤต)

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0
อปราชัย = อัปราชัย[n.] (aparāchai) EN: victory ; triumph ; conquest ; win   FR: victoire [f] ; triomphe [m]

CMU English Pronouncing Dictionary
CONQUEST    K AA1 NG K W EH0 S T
CONQUESTS    K AA1 N K W EH2 S T S
CONQUESTS    K AA1 N K W EH2 S S
CONQUESTS    K AA1 N K W EH2 S
CONQUEST'S    K AA1 NG K W EH0 S T S

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only)
conquest    (n) (k o1 ng k w e s t)
conquests    (n) (k o1 ng k w e s t s)

Japanese-Thai: Saikam Dictionary
勝利[しょうり, shouri] Thai: มีชัยชนะเหนือฝ่ายตรงข้าม English: conquest

German-English: TU-Chemnitz DING Dictionary
Eroberung {f} | Eroberungen {pl}conquest | conquests [Add to Longdo]

Japanese-English: EDICT Dictionary
ノルマン征服[ノルマンせいふく, noruman seifuku] (n) Norman Conquest [Add to Longdo]
克服[こくふく, kokufuku] (n,vs) conquest (problem, disease, handicap, etc. e.g. poverty, illness); overcoming; bringing under control; subjugation; victory over; (P) [Add to Longdo]
勝利(P);捷利[しょうり, shouri] (n,vs) victory; triumph; conquest; success; win; (P) [Add to Longdo]
世界征服[せかいせいふく, sekaiseifuku] (n,vs) world conquest; world domination; taking over the world [Add to Longdo]
制覇[せいは, seiha] (n,vs) conquest; domination; mastery; (P) [Add to Longdo]
征討[せいとう, seitou] (n,vs) subjugation; conquest [Add to Longdo]
征伐[せいばつ, seibatsu] (n,vs) conquest; subjugation; overcoming [Add to Longdo]
征服[せいふく, seifuku] (n,vs) conquest; subjugation; overcoming; (P) [Add to Longdo]
征服欲[せいふくよく, seifukuyoku] (n) the lust for conquest [Add to Longdo]
席巻(P);席捲[せっけん, sekken] (n,vs) sweeping conquest; sweeping over; conquering; invading; (P) [Add to Longdo]

Result from Foreign Dictionaries (2 entries found)

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Conquest \Con"quest\, n. [OF. conquest, conqueste, F.
     conqu[^e]te, LL. conquistum, conquista, prop. p. p. from L.
     conquirere. See {Conquer}.]
     1. The act or process of conquering, or acquiring by force;
        the act of overcoming or subduing opposition by force,
        whether physical or moral; subjection; subjugation;
        victory.
        [1913 Webster]
  
              In joys of conquest he resigns his breath.
                                                    --Addison.
        [1913 Webster]
  
              Three years sufficed for the conquest of the
              country.                              --Prescott.
        [1913 Webster]
  
     2. That which is conquered; possession gained by force,
        physical or moral.
        [1913 Webster]
  
              Wherefore rejoice? What conquest brings he home?
                                                    --Shak.
        [1913 Webster]
  
     3. (Feudal Law) The acquiring of property by other means than
        by inheritance; acquisition. --Blackstone.
        [1913 Webster]
  
     4. The act of gaining or regaining by successful struggle;
        as, the conquest of liberty or peace.
        [1913 Webster]
  
     {The Conquest} (Eng. Hist.), the subjugation of England by
        William of Normandy in 1066. The {Norman Conquest}.
  
     Syn: Victory; triumph; mastery; reduction; subjugation;
          subjection.
          [1913 Webster]

From WordNet (r) 3.0 (2006) [wn]:

  conquest
      n 1: the act of conquering [syn: {conquest}, {conquering},
           {subjection}, {subjugation}]
      2: success in mastering something difficult; "the conquest of
         space"
      3: an act of winning the love or sexual favor of someone [syn:
         {seduction}, {conquest}]

Are you satisfied with the result?

Go to Top