ผลลัพธ์การค้นหาสำหรับ

casuist

   
19 รายการ
ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น ๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: -casuist-, *casuist*
English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
casuist[N] คนที่อ้างเหตุผลเพื่อทำให้เชื่ออย่างผิดๆ
casuistry[N] การใช้เหตุผลเพื่อทำให้เชื่ออย่างผิดๆ (คำไม่เป็นทางการ)

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates]
casuist(แคซ'ซูอิสทฺ) n. เจ้าคารม,เจ้าโวหาร,ผู้ศึกษาและถือหลักธรรมจริยา,ผู้ตัดสินปัญหาในสถานการณ์เฉพาะอย่าง
casuistic(แคซซูอิส'ทิค,-คัล) adj. เจ้าคารม,เล่นสำนวนโวหาร -n.เกี่ยวกับการใช้หลักธรรมจริยา,ซึ่งตัดสินปัญหาในสถานการณ์เฉพาะ
casuistical(แคซซูอิส'ทิค,-คัล) adj. เจ้าคารม,เล่นสำนวนโวหาร -n.เกี่ยวกับการใช้หลักธรรมจริยา,ซึ่งตัดสินปัญหาในสถานการณ์เฉพาะ
casuistry(แคซ'ซูอิสทรี) n. การใช้หลักศีลธรรมจรรยาในการตัดสินปัญหา,การใช้หลักศีลธรรมจรรยาที่ผิด,การเล่นสำนวนโวหาร,การเล่นลิ้น

English-Thai: Nontri Dictionary
casuist(n) คนเจ้าคารม,คนเจ้าโวหาร

อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน [เชื่อมโยงจาก royin.go.th แบบอัตโนมัติและผ่านการปรับแก้]
casuisticsการบันทึกศึกษาโรค [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔]

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only)
casuist    (n) kˈæzjuɪst (k a1 z y u i s t)
casuists    (n) kˈæzjuɪsts (k a1 z y u i s t s)
casuistic    (j) kˌæzjuˈɪstɪk (k a2 z y u i1 s t i k)
casuistry    (n) kˈæzjuɪstriː (k a1 z y u i s t r ii)
casuistical    (j) kˌæzjuˈɪstɪkl (k a2 z y u i1 s t i k l)
casuistries    (n) kˈæzjuɪstrɪz (k a1 z y u i s t r i z)

Japanese-English: EDICT Dictionary
こじつけ[, kojitsuke] (n,adj-no) distortion; stretch; strained interpretation; technicality; casuistry; sophistry [Add to Longdo]
三百代言[さんびゃくだいげん, sanbyakudaigen] (n) (1) (derog) pettifogging lawyer; unscrupulous or unethical lawyer; shyster; (2) casuist; sophist [Add to Longdo]

Result from Foreign Dictionaries (3 entries found)

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Casuist \Cas"u*ist\, v. i.
     To play the casuist. --Milton.
     [1913 Webster] Casuistic

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Casuist \Cas"u*ist\, n. [L. casus fall, case; cf. F. casuiste.
     See {Casual}.]
     One who is skilled in, or given to, casuistry.
     [1913 Webster]
  
           The judment of any casuist or learned divine concerning
           the state of a man's soul, is not sufficient to give
           him confidence.                          --South.
     [1913 Webster]

From WordNet (r) 3.0 (2006) [wn]:

  casuist
      n 1: someone whose reasoning is subtle and often specious [syn:
           {casuist}, {sophist}]

Are you satisfied with the result?


Discussions

Go to Top