| wellhead | (n) แหล่งต้นน้ำ |
| wellhead | (n) ต้นกำเนิด, See also: แหล่งที่มา, Syn. fountainhead, source |
| wellhead | (n) สิ่งที่สร้างขึ้นเหนือบ่อน้ำหรือบ่อน้ำมัน |
| wellhead | (เวล'เฮดฺ) n. แหล่ง, แหล่งน้ำบ่อ, แหล่งแร่, Syn. fountainhead, wellhouse |
| Wellhead Pressure | ความดันของของไหลที่ปากหลุมหลังจากที่มีการปิดหลุม, Example: การปิดหลุม (Shut-in) ในระยะเวลาหนึ่ง โดยทั่วไปเป็นระยะเวลา 24 ชั่วโมง ระดับความดันที่ปากหลุมจะอ่านได้จากเครื่องวัด (gauge) ที่ wellhead [ปิโตรเลี่ยม] |
| Wellhead Desander | เครื่องแยกทรายออกจากของแหลว |
| wellhead |
| wellhead | |
| wellheads |
| wellhead | (n) the source of water for a well, Syn. wellspring |
| wellhead | (n) a structure built over a well |
| Wellhead | n. A source, spring, or fountain. [ 1913 Webster ] At the wellhead the purest streams arise. Spenser. [ 1913 Webster ] Our public-school and university life is a great wellhead of new and irresponsible words. Earle. [ 1913 Webster ] |
