| wayward | (adj) เอาแต่ใจ, See also: ดื้อดึง, หัวแข็ง, ไม่เชื่อฟัง, Syn. disobedient, headstrong, willful, Ant. obedient |
| waywardly | (adv) ข้างทาง |
| waywardness | (n) ความดื้อรั้น, See also: ความเอาแต่ใจ, ความความดื้อดึง, ความหัวแข็ง, ความไม่เชื่อฟัง, Syn. disobedience, headstrongness, willfulness, Ant. obedience |
| wayward | (เว'เวิร์ด) adj. เถลไถล, ผ่าเหล่า, ไม่เชื่อฟัง, ถือทิฐิ, ดื้อดึง, เอาแต่ใจ, ไม่แน่นอน, ผันแปร, เปลี่ยนแปลง, See also: waywardly adv. way wardness n., Syn. headstrong |
| wayward | (adj) ดื้อดึง, เอาแต่ใจ, เถลไถล, ผันแปร |
| อันธพาล | [anthaphān] (adj) EN: delinquent ; rascally ; wayward ; rough ; unruly; refractory ; recalcitrant ; social evil doer |
| เกกมะเหรก | [kēkmarēk] (adj) EN: going about picking quarrels ; quarrelsome ; bellicose ; wayward ; delinquent ; unruly ; badly behaved FR: malfaisant ; malveillant |
| เกเร | [kērē] (adj) EN: delinquent ; unruly ; offensive ; wayward ; intractable ; refractory ; recalcitrant ; naughty ; roguish ; good-for-nothing FR: coquin ; espiègle ; fripon |
| wayward |
| wayward |
| Wayward | a. [ OE. weiward, for aweiward, i. e., turned away. See Away, and -ward. ] Taking one's own way; disobedient; froward; perverse; willful. [ 1913 Webster ] My wife is in a wayward mood. Shak. [ 1913 Webster ] Wayward beauty doth not fancy move. Fairfax. [ 1913 Webster ] Wilt thou forgive the wayward thought? Keble. [ 1913 Webster ] -- |
| 処士横議 | [しょしおうぎ, shoshiougi] (n) wayward (irresponsible) criticisms of political matters by private citizens [Add to Longdo] |
