| unhallowed | (adj) ไม่ศักดิ์สิทธิ์, See also: เปรอะเปื้อน, ชั่วร้าย, Syn. immoral |
| unhallowed | (adj) ชั่วช้า, ต่ำช้า, ไม่ศักดิ์สิทธิ์ |
| "of countless unhallowed centuries. | ที่เหมือนสะสมมากว่าศตวรรษ In the Mouth of Madness (1994) |
| unhallowed |
| Unhallow | v. t. [ 1st pref. un- + hallow. ] To profane; to desecrate. [ 1913 Webster ] The vanity unhallows the virtue. L'Estrange. [ 1913 Webster ] |
| Unhallowed | a. [ Pref. un- not + hallowed. ] Not consecrated; hence, profane; unholy; impious; wicked. [ 1913 Webster ] In the cause of truth, no unhallowed violence . . . is either necessary or admissible. E. D. Griffin. [ 1913 Webster ] |
