| tunefulness | (n) ความมีเสียงเพราะ |
| tunefulness |
| ความไพเราะ | (n) melodiousness, See also: sweetness, sonorousness, tunefulness, Syn. ความเพราะ, ความไพเราะเสนาะหู, ความไพเราะเพราะพริ้ง, Example: ละครดึกดำบรรพ์เป็นละครที่เน้นความไพเราะของเพลงเป็นสำคัญ |
| melodiousness | (n) the property of having a melody, Syn. tunefulness |