| Trustiness | n. The quality or state of being trusty. [ 1913 Webster ] |
| Trusting | a. Having or exercising trust; confiding; unsuspecting; trustful. -- |
| trusting | (adj) ที่เชื่อถือได้ |
| คู่ใจ | (adj) trusting, See also: believable, reliant, confidential, Ant. คู่อริ, คู่ต่อสู้, คู่ศัตรู, ปริปักษ์, Example: เขาขับรถยนต์คู่ใจไปตามวัดต่างๆ เพื่อสนทนากับพระหรือไม่ก็ทำบุญ, Count Unit: คน, Thai Definition: ซึ่งสนิทที่รู้ใจและไว้วางใจได้ |
| trusting |
| trusting |
| zutraulich { adj } | zutraulicher | am zutraulichsten | trusting | more trusting | most trusting [Add to Longdo] |