49 ผลลัพธ์ สำหรับ repudiat

หรือค้นหา: -repudiat-, *repudiat*

NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH

repudiate	(vt) ปฏิเสธ, See also: ไม่ยอมรับ, ไม่รับ, Syn. deny, reject
repudiate	(vt) เลิกคบ, See also: เลิกคบหา, ตัดขาด, Syn. disown, negate
repudiator	(n) ผู้ปฏิเสธ
repudiation	(n) การปฏิเสธ, See also: การยกเลิก, การไม่ยอมรับ, Syn. denial, disavowal
repudiative	(adj) ซึ่งปฏิเสธ

Hope Dictionary

repudiate

(รีพิว'ดิเอท) vt. บอกปัด, ไม่ยอมรับ, ปฏิเสธ, ทอดทิ้ง, See also: repudiable adj. repudiative adj. repudiation n. repudiator n. repudiatory adj., Syn. disavow, reject, discredit

Nontri Dictionary

repudiate	(vt) บอกปัด, ละทิ้ง, ทอดทิ้ง, ปฏิเสธ
repudiation	(n) การบอกปัด, การละทิ้ง, การทอดทิ้ง, การปฏิเสธ

ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน

repudiated	บอกเลิก [ประชากรศาสตร์ ๔ ก.พ. ๒๕๔๕]
repudiation	การปฏิเสธ (การชำระหนี้, สัญญา) [รัฐศาสตร์ ๑๗ ส.ค. ๒๕๔๔]
repudiation	การปฏิเสธ, การไม่ยอมรับ [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
repudiation of a child	การไม่ยอมรับเด็กว่าเป็นบุตร [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)

บอกศาลา

(v) disown, See also: repudiate, cast off, proclaim breaking off relations, disclaim, Syn. ตัดขาด, บอกเลิกลา, Example: เขาบอกศาลาบุตรชายคนโตของเขา เพราะรับลูกสะใภ้ไม่มีสกุลไม่ได้, Thai Definition: ประกาศไม่รับผิดชอบ หรือตัดขาดไม่ให้ความอุปการะเลี้ยงดูอีกต่อไป, Notes: (โบราณ)

Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

การลบล้าง	[kān loplāng] (n) EN: repudiation
การปฏิเสธ	[kān patisēt] (n) EN: repudiation
ปฏิเสธ	[patisēt] (v) EN: deny ; repudiate ; refute ; reject ; decline ; refuse ; renounce ; disclaim ;disown ; negate ; disavow FR: nier ; réfuter ; décliner ; refuser ; désavouer ; rejeter ; démentir ; infirmer
ปฏิเสธข้อเรียกร้อง	[patisēt khørīekrøng] (v, exp) EN: repudiate a claim
ปฏิเสธข้อเรียกร้องที่ไม่มีเหตุผล	[patisēt khørīekrøng thī mai mī hētphon] (v, exp) EN: repudiate an unfounded claim

CMU Pronouncing Dictionary

repudiate	/R IY0 P Y UW1 D IY0 EY2 T/ /หรี่ ผึ ยู้ ดี่ เอ ถึ/ /riːpjˈuːdiːˌeɪt/
repudiated	/R IY0 P Y UW1 D IY0 EY2 T IH0 D/ /หรี่ ผึ ยู้ ดี่ เอ ถิ ดึ/ /riːpjˈuːdiːˌeɪtɪd/
repudiates	/R IY0 P Y UW1 D IY0 EY2 T S/ /หรี่ ผึ ยู้ ดี่ เอ ถึ สึ/ /riːpjˈuːdiːˌeɪts/
repudiating	/R IY0 P Y UW1 D IY0 EY2 T IH0 NG/ /หรี่ ผึ ยู้ ดี่ เอ ถิ่ง/ /riːpjˈuːdiːˌeɪtɪŋ/
repudiation	/R IH0 P Y UW2 D IY0 EY1 SH AH0 N/ /หริ ผึ ยู ดี่ เอ๊ เฉิ่น/ /rɪpjˌuːdiːˈeɪʃən/

Oxford Advanced Learners Dictionary

repudiate	(vt) /r i1 p y uu1 d i ei t/ /ริ ผึ ยู้ ดิ เอ่ ถึ/ /rˈɪpjˈuːdɪeɪt/
repudiated	(vt, vt) /r i1 p y uu1 d i ei t i d/ /ริ ผึ ยู้ ดิ เอ่ ถิ ดึ/ /rˈɪpjˈuːdɪeɪtɪd/
repudiates	(vt) /r i1 p y uu1 d i ei t s/ /ริ ผึ ยู้ ดิ เอ่ ถึ สึ/ /rˈɪpjˈuːdɪeɪts/
repudiating	(vt) /r i1 p y uu1 d i ei t i ng/ /ริ ผึ ยู้ ดิ เอ่ ถิ่ง/ /rˈɪpjˈuːdɪeɪtɪŋ/
repudiation	(n) /r i1 p y uu2 d i ei1 sh @ n/ /ริ ผึ ยู ดิ เอ๊ เฉิ่น/ /rˈɪpjˌuːdɪˈeɪʃən/
repudiations	(n) /r i1 p y uu2 d i ei1 sh @ n z/ /ริ ผึ ยู ดิ เอ๊ เฉิ่น สึ/ /rˈɪpjˌuːdɪˈeɪʃənz/

WordNet (3.0)

repudiate	(v) refuse to acknowledge, ratify, or recognize as valid, Example: The woman repudiated the divorce settlement
repudiate	(v) refuse to recognize or pay, Example: repudiate a debt
repudiate	(v) reject as untrue, unfounded, or unjust, Example: She repudiated the accusations
repudiation	(n) rejecting or disowning or disclaiming as invalid, Syn. renunciation, Example: Congressional repudiation of the treaty that the President had negotiated
repudiation	(n) refusal to acknowledge or pay a debt or honor a contract (especially by public authorities), Example: the repudiation of the debt by the city
repudiation	(n) the exposure of falseness or pretensions, Syn. debunking, Example: the debunking of religion has been too successful
repudiative	(adj) rejecting emphatically; e.g. refusing to pay or disowning, Example: a veto is a repudiative act

Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Repudiate	v. t. [ imp. & p. p. Repudiated p. pr. & vb. n. Repudiating. ] [ L. repudiatus, p. p. of repudiare to repudiate, reject, fr. repudium separation, divorce; pref. re- re- + pudere to be ashamed. ] [ 1913 Webster ] 1. To cast off; to disavow; to have nothing to do with; to renounce; to reject. [ 1913 Webster ] Servitude is to be repudiated with greater care. Prynne. [ 1913 Webster ] 2. To divorce, put away, or discard, as a wife, or a woman one has promised to marry. [ 1913 Webster ] His separation from Terentis, whom he repudiated not long afterward. Bolingbroke. [ 1913 Webster ] 3. To refuse to acknowledge or to pay; to disclaim; as, the State has repudiated its debts. [ 1913 Webster ]
Repudiation	n. [ Cf.F. répudiation, L. repudiatio. ] The act of repudiating, or the state of being repuddiated; as, the repudiation of a doctrine, a wife, a debt, etc. [ 1913 Webster ]
Repudiation	n. One who favors repudiation, especially of a public debt. [ 1913 Webster ]
Repudiator	n. [ L., a rejecter, contemner. ] One who repudiates. [ 1913 Webster ]

EDICT JP-EN Dictionary

否定	[ひてい, hitei] (n, vs, adj-no) (1) negation; denial; repudiation; (2) { comp } NOT operation; (P) #2,039 [Add to Longdo]
配信の否認不能	[はいしんのひにんふのう, haishinnohininfunou] (n) { comp } non-repudiation of delivery [Add to Longdo]
発信の否認不能	[はっしんのひにんふのう, hasshinnohininfunou] (n) { comp } non-repudiation of submission [Add to Longdo]
発生源の否認不能	[はっせいげんのひにんふのう, hasseigennohininfunou] (n) { comp } non-repudiation of origin [Add to Longdo]
否認	[ひにん, hinin] (n, vs) denial; negation; repudiation; disapproval; (P) [Add to Longdo]

COMPDICT JP-EN Dictionary

配信の否認不能	[はいしんのひにんふのう, haishinnohininfunou] non-repudiation of delivery [Add to Longdo]
発信の否認不能	[はっしんのひにんふのう, hasshinnohininfunou] non-repudiation of submission [Add to Longdo]
発生源の否認不能	[はっせいげんのひにんふのう, hasseigennohininfunou] non-repudiation of origin [Add to Longdo]
否認	[ひにん, hinin] repudiation [Add to Longdo]

Time: 0.1879 seconds, cache age: 17.288 (clear)Longdo Dict -- https://dict.longdo.com/