20 ผลลัพธ์ สำหรับ exculpat

หรือค้นหา: -exculpat-, *exculpat*

Hope Dictionary

exculpate	(เอคซฺ'คัลเพท) vt. ทำให้พ้นความผิด, ล้าง, ทำให้พ้นข้อกล่าวหา., See also: exculpable adj. ดูexculpate exculpation n. ดูexculpate, Syn. clear
exculpatory	(เอคซฺคัล'พระทอรี) adj. เกี่ยวกับการพ้นจากความผิด, ซึ่งหลุดพ้นจากข้อกล่าวหา

Nontri Dictionary

exculpate

(vt) พิสูจน์ว่าบริสุทธิ์, ทำให้พ้นผิด, ล้างบาป

ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน

exculpation	การอ้างเพื่อให้พ้นผิด [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
exculpatory clause	ข้อกำหนดยกเว้นความรับผิด (เมื่อกระทำโดยบริสุทธิ์ใจ) [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

ยกโทษ

[yok thōt] (v) EN: forgive ; pardon ; let off ; excuse ; condone ; remit ; relent ; exculpate FR: pardonner ; gracier ; excuser ; disculper

CMU Pronouncing Dictionary

exculpate	/EH2 K S K AH1 L P EY0 T/ /เอะ ขึ สึ กั๊ล เผ่ ถึ/ /ˌekskˈʌlpeɪt/
exculpatory	/EH2 K S K AH1 L P AH0 T AO2 R IY0/ /เอะ ขึ สึ กั๊ล เผอะ โท หรี่/ /ˌekskˈʌlpətˌɔːriː/

Oxford Advanced Learners Dictionary

exculpate	(vt) /e1 k s k uh l p ei t/ /เอ๊ะ ขึ สึ เกิ่ล เผ่ ถึ/ /ˈekskʌlpeɪt/
exculpated	(vt, vt) /e1 k s k uh l p ei t i d/ /เอ๊ะ ขึ สึ เกิ่ล เผ่ ถิ ดึ/ /ˈekskʌlpeɪtɪd/
exculpates	(vt) /e1 k s k uh l p ei t s/ /เอ๊ะ ขึ สึ เกิ่ล เผ่ ถึ สึ/ /ˈekskʌlpeɪts/
exculpating	(vt) /e1 k s k uh l p ei t i ng/ /เอ๊ะ ขึ สึ เกิ่ล เผ่ ถิ่ง/ /ˈekskʌlpeɪtɪŋ/

WordNet (3.0)

exculpation	(n) the act of freeing from guilt or blame
exculpatory	(adj) clearing of guilt or blame, Ant. inculpatory

Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Exculpate	v. t. [ imp. & p. p. Exculpated p. pr. & vb. n.. Exculpating (&unr_;). ] [ L. ex out + culpatus, p. p. of culpare to find fault with, to blame, culpa fault. See Culpable. ] To clear from alleged fault or guilt; to prove to be guiltless; to relieve of blame; to acquit. [ 1913 Webster ] He exculpated himself from being the author of the heroic epistle. Mason. [ 1913 Webster ] I exculpate him further for his writing against me. Milman. Syn. -- To exonerate; absolve; clear; acquit; excuse; vindicate; justify. [ 1913 Webster ]
exculpated	adj. freed from any question of guilt; having suspicion of guilt eliminated. Syn. -- absolved, cleared, exonerated, vindicated. [ WordNet 1.5 +PJC ]
Exculpation	n. [ Cf. LL. exculpatio. ] The act of exculpating from alleged fault or crime; that which exculpates; excuse. [ 1913 Webster ] These robbers, however, were men who might have made out a strong case in exculpation of themselves. Southey. [ 1913 Webster ]
Exculpatory	Clearing, or tending to clear, from alleged fault or guilt; excusing. “An exculpatory letter.” Johnson. [ 1913 Webster ]

EDICT JP-EN Dictionary

雪冤;雪寃	[せつえん, setsuen] (n, vs) exoneration; exculpation [Add to Longdo]
弁解(P);辯解(oK)	[べんかい, benkai] (n, vs, adj-no) justification; rationalization; pretext; explanation; exculpation; defence; defense; excuse; (P) [Add to Longdo]

Time: 0.0139 seconds, cache age: 2.756 (clear)Longdo Dict -- https://dict.longdo.com/