30 ผลลัพธ์ สำหรับ espou

หรือค้นหา: -espou-, *espou*

NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH

espouse	(vt) นำมาใช้, See also: ยอมรับมาใช้, สนับสนุน, Syn. adoupt, support, take up
espouse	(vt) สมรส (คำโบราณ), See also: หมั้น, แต่งงาน, Syn. betroth, marry, wed
espousal	(n) การนำมาใช้, See also: การยอมรับมาใช้, Syn. adoption, support
espousal	(n) การสมรส (คำทางการ), See also: การแต่งงาน, การหมั้น, Syn. betrothal, marriage, wedding

Hope Dictionary

espousal	(อีสเพา'เซิล) n. การรับหลักการ, การยอมรับ, การสนับสนุน, การยกให้เป็นภรรยา, พิธีสมรส, การหมั้น, พิธีหมั้น
espouse	(อีสเพาซฺ') vt. รับหลักการ, รับ, สมรส, หมั้น, สนับสนุน -espouser n., Syn. marry

Nontri Dictionary

espousal	(n) การแต่งงาน, การเข้าครอง, การสมรส, การหมั้น, การรับหลักการ
espouse	(vt) สมรส, แต่งงาน, หมั้น, สนับสนุน, เข้าครอง, รับหลักการ

CMU Pronouncing Dictionary
Oxford Advanced Learners Dictionary

espouse	(vt) /i1 s p au1 z/ /อิ้ สึ ป๊าว สึ/ /ˈɪspˈauz/
espousal	(n) /i1 s p au1 z l/ /อิ้ สึ ป๊าว สึ ล/ /ˈɪspˈauzl/
espoused	(vt, vt) /i1 s p au1 z d/ /อิ้ สึ ป๊าว สึ ดึ/ /ˈɪspˈauzd/
espouses	(vt) /i1 s p au1 z i z/ /อิ้ สึ ป๊าว สิ สึ/ /ˈɪspˈauzɪz/
espousals	(n) /i1 s p au1 z l z/ /อิ้ สึ ป๊าว สึ ล สึ/ /ˈɪspˈauzlz/
espousing	(vt) /i1 s p au1 z i ng/ /อิ้ สึ ป๊าว สิ่ง/ /ˈɪspˈauzɪŋ/

WordNet (3.0)

espouse

(v) take up the cause, ideology, practice, method, of someone and use it as one's own, Syn. embrace, adopt, sweep up, Example: She embraced Catholicism; They adopted the Jewish faith

Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Espousage	n. Espousal. [ Obs. ] Latimer. [ 1913 Webster ]
Espousal	n. [ OF. espousailles, pl., F. épousailles, L. sponsalia, fr. sponsalis belonging to betrothal or espousal. See Espouse, and cf. Sponsal, Spousal. ] 1. The act of espousing or betrothing; especially, in the plural, betrothal; plighting of the troths; a contract of marriage; sometimes, the marriage ceremony. [ 1913 Webster ] 2. The uniting or allying one's self with anything; maintenance; adoption; as, the espousal of a quarrel. [ 1913 Webster ] The open espousal of his cause. Lord Orford. [ 1913 Webster ]
Espouse	v. t. [ imp. & p. p. Espoused p. pr. & vb. n. Espousing. ] [ OF. espouser, esposer, F. épouser, L. sponsare to betroth, espouse, fr. sponsus betrothed, p. p. of spondere to promise solemnly or sacredly. Cf. Spouse. ] 1. To betroth; to promise in marriage; to give as spouse. [ 1913 Webster ] A virgin espoused to a man whose name was Joseph. Luke i. 27. [ 1913 Webster ] 2. To take as spouse; to take to wife; to marry. [ 1913 Webster ] Lavinia will I make my empress, . . . And in the sacred Pantheon her espouse. Shak. [ 1913 Webster ] 3. To take to one's self with a view to maintain; to make one's own; to take up the cause of; to adopt; to embrace. “He espoused that quarrel.” Bacon. [ 1913 Webster ] Promised faithfully to espouse his cause as soon as he got out of the war. Bp. Burnet. [ 1913 Webster ]
Espousement	n. [ Cf. OF. espousement. ] The act of espousing, or the state of being espoused. [ 1913 Webster ]
Espouser	n. One who espouses; one who embraces the cause of another or makes it his own. [ 1913 Webster ]

EDICT JP-EN Dictionary

妻合わせる;妻合せる;妻せる	[めあわせる, meawaseru] (v1, vt) to marry off; to espouse to [Add to Longdo]
信奉	[しんぽう, shinpou] (n, vs) belief; faith; adherence; espousal; (P) [Add to Longdo]

Time: 0.0302 seconds, cache age: 27.142 (clear)Longdo Dict -- https://dict.longdo.com/

espouse	/IH0 S P AW1 Z/ /อิ สึ ป๊าว สึ/ /ɪspˈaʊz/
espouse	/IH0 S P AW1 S/ /อิ สึ ป๊าว สึ/ /ɪspˈaʊs/
espoused	/IH0 S P AW1 Z D/ /อิ สึ ป๊าว สึ ดึ/ /ɪspˈaʊzd/
espoused	/IH0 S P AW1 S T/ /อิ สึ ป๊าว สึ ถึ/ /ɪspˈaʊst/
espouses	/IH0 S P AW1 Z IH0 Z/ /อิ สึ ป๊าว สิ สึ/ /ɪspˈaʊzɪz/
espouses	/IH0 S P AW1 S IH0 Z/ /อิ สึ ป๊าว สิ สึ/ /ɪspˈaʊsɪz/
espousing	/IH0 S P AW1 Z IH0 NG/ /อิ สึ ป๊าว สิ่ง/ /ɪspˈaʊzɪŋ/
espousing	/IH0 S P AW1 S IH0 NG/ /อิ สึ ป๊าว สิ่ง/ /ɪspˈaʊsɪŋ/