| Eschewer | n. One who eschews. [ 1913 Webster ] |
| Eschew | v. t. They must not only eschew evil, but do good. Bp. Beveridge. [ 1913 Webster ] He who obeys, destruction shall eschew. Sandys. [ 1913 Webster ] |
| Eschewment | n. The act of eschewing. [ R. ] [ 1913 Webster ] |
| eschew | (vt) หลบเลี่ยง, See also: เลี่ยง, หลีกเลี่ยง, Syn. avoid, shun |
| eschew |
| eschew |