| disorientated | (adj) สับสนและไม่เข้าใจว่าอะไรเกิดขึ้นรอบตัวเอง |
| disorientation | ความงุนงงสับสน [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔] |
| Disorientation | ไม่อาจปรับตัว, ความสับสนในกาลสถานที่และบุคคล, เลอะเลือน, ความผิดปกติของการตรวจคลื่นสมอง, ไม่รู้สถานที่เวลาและบุคคล, ไม่รู้บุคคล [การแพทย์] |
| Disorientation | เลอะเลือน [การแพทย์] |
| Disorientation, Right-Left | ไม่รู้ขวา-ซ้าย, แยกขวา-ซ้ายไม่ได้ [การแพทย์] |
| disorientation |
| disorientate | |
| disorientated | |
| disorientates | |
| disorientating |
| disorientation | (n) a wild delusion (especially one induced by a hallucinogenic drug), Syn. freak out |
| disorientation | (n) confusion (usually transient) about where you are and how to proceed; uncertainty as to direction, Example: his disorientation was the result of inattention |
| Disorientate | v. t. To turn away from the east, or (figuratively) from the right or the truth. [ R. ] [ 1913 Webster ] |
| ふらつき | [furatsuki] (n, adj-no, adv) lightheadedness; disorientation; wobbliness; staggering [Add to Longdo] |
| ふらつき感 | [ふらつきかん, furatsukikan] (n) lightheadedness; disorientation; wobbliness [Add to Longdo] |
| 失見当 | [しつけんとう, shitsukentou] (n) disorientation [Add to Longdo] |
| 無東西 | [むとうざい, mutouzai] (n) (1) not knowing one's bearings; being disorientated; (2) itinerant monk; pilgrim [Add to Longdo] |
| disorientation | (n) ความงุนงงสับสน (ศัพท์บัญญัติ ราชบัญฑิตยสถาน) |
