| defeat | (n) ความพ่ายแพ้, See also: ความปราชัย, Syn. conquest, licking subjugation |
| defeat | (n) ความสิ้นหวัง, See also: ความผิดหวัง, ความล้มเหลว, Syn. failure, loss, Ant. success, triumph, victory |
| defeat | (vt) ทำลาย (ชื่อเสียง), See also: ลบล้าง, Syn. baffle, confound, foil, frustrate |
| defeat | (vt) ทำให้พ่ายแพ้, See also: เอาชนะ, ทำให้ล้มเหลว, Syn. conquer, crush, rout, vanquish, overcome, overpower, overwhelm, Ant. lose, submit, surrender, yield |
| defeat | (vt) ปราบ |
| ตีเมือง | (v) attack (a city or country), See also: defeat, Syn. โจมตีเมือง, ตีบ้านตีเมือง, Example: ข้าศึกตั้งค่ายล้อมเมืองเป็นเวลาหนึ่งเดือน และในที่สุดก็สามารถตีเมืองได้อย่างง่ายดาย, Thai Definition: ใช้กำลังทหารเข้าโจมตีบ้านเมือง |
| ปราชัย | (n) defeat, See also: failure, rout, Syn. ความพ่ายแพ้, การแพ้, Ant. ชัยชนะ, Example: สงครามโลกครั้งที่ 2 ปิดฉากลงด้วยความปราชัยของฝ่ายญี่ปุ่นในวันที่15 สิงหาคม 2488, Count Unit: ครั้ง |
| ความพ่ายแพ้ | (n) defeat, See also: beating, Syn. ความปราชัย, ความแพ้พ่าย, Ant. การชนะ, Example: การสู้รบครั้งนี้ ฝ่ายกบฏได้รับความพ่ายแพ้โดยสิ้นเชิง |
| ความปราชัย | (n) defeat, See also: vanquishment, rout, Syn. ความพ่ายแพ้, ความแพ้พ่าย, Ant. ชัยชนะ, Example: สงครามโลกครั้งที่ 2 ปิดฉากลงด้วยความปราชัยของฝ่ายญี่ปุ่นในวันที่ 15 สิงหาคม 2488 |
| สยบ | (v) defeat, See also: beat, conquer, overcome, Example: ท่านผู้บังคับบัญชาสามารถสยบการเคลื่อนไหวของฝ่ายทหารให้ราบคาบลงได้, Thai Definition: ทำให้พ่ายแพ้ |
| defeat |
| defeat |
| defeat | (n) an unsuccessful ending to a struggle or contest, Syn. licking, Ant. victory, Example: it was a narrow defeat; the army's only defeat; they suffered a convincing licking |
| defeated | (n) people who are defeated, Syn. discomfited, Example: the Romans had no pity for the defeated |
| defeated | (adj) beaten or overcome; not victorious, Ant. undefeated, Example: the defeated enemy |
| defeated | (adj) disappointingly unsuccessful, Syn. foiled, thwarted, frustrated, discomfited, disappointed, Example: disappointed expectations and thwarted ambitions; their foiled attempt to capture Calais; many frustrated poets end as pipe-smoking teachers; his best efforts were thwarted |
| defeatism | (n) acceptance of the inevitability of defeat |
| defeatist | (n) someone who is resigned to defeat without offering positive suggestions, Syn. negativist |
| Defeat | n. [ Cf. F. défaite, fr. défaire. See Defeat, v. ] Upon whose property and most dear life |
| Defeat | v. t. His unkindness may defeat my life. Shak. [ 1913 Webster ] He finds himself naturally to dread a superior Being that can defeat all his designs, and disappoint all his hopes. Tillotson. [ 1913 Webster ] The escheators . . . defeated the right heir of his succession. Hallam. [ 1913 Webster ] In one instance he defeated his own purpose. A. W. Ward. [ 1913 Webster ] Sharp reasons to defeat the law. Shak. |
| defeatism | n. acceptance of the inevitability of defeat. [ WordNet 1.5 ] |
| Defeature | n. [ OF. desfaiture a killing, disguising, prop., an undoing. See Defeat, and cf. Disfeature. ] |
| Defeatured | p. p. Changed in features; deformed. [ R. ] [ 1913 Webster ] Features when defeatured in the . . . way I have described. De Quincey. [ 1913 Webster ] |
| 惨败 | [惨 败 / 慘 敗] defeat #15,410 [Add to Longdo] |