| benigne; gutartig { adj } [ med. ] | benign; non-malignant [Add to Longdo] |
| benign | (n) เนื้องอก (ไม่อันตราย) |
| Benign | เนื้องอกชนิดธรรมดา, ไม่ร้ายแรง, เนื้องอกธรรมดา, ชนิดไม่ร้ายแรง, ไม่รุนแรง, ชนิดไม่รุนแรง, ไม่ร้าย, ชนิดไม่ร้าย [การแพทย์] |
| Benign Form | อย่างอ่อน [การแพทย์] |
| benign hypertension | ความดันเลือดสูงไม่ร้าย [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔] |
| benign migratory glossitis | ลิ้นอักเสบลามไม่รุนแรง [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔] |
| benign tumour | เนื้องอกไม่ร้าย [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔] |
| benign |
| benign |
| benign | (adj) not dangerous to health; not recurrent or progressive (especially of a tumor), Ant. malignant |
| benign | (adj) pleasant and beneficial in nature or influence, Syn. benignant, Ant. malign, Example: a benign smile; the benign sky; the benign influence of pure air |
| benign | (adj) kindness of disposition or manner, Example: the benign ruler of millions; benign intentions |
| benignant | (adj) characterized by kindness and warm courtesy especially of a king to his subjects, Syn. gracious, Example: our benignant king |
| benignity | (n) the quality of being kind and gentle, Syn. benignancy, graciousness, Ant. malignancy, malignity |
| benignly | (adv) in a benign manner, Syn. benignantly, Example: this drug is benignly soporific |
| benign prostatic hyperplasia | (n) enlarged prostate; appears to be part of the natural aging process, Syn. BPH |
| benign tumor | (n) a tumor that is not cancerous, Syn. nonmalignant neoplasm, benign tumour, nonmalignant tumour, nonmalignant tumor |
| Benign | a. [ OE. benigne, bening, OF. benigne, F. bénin, fem. bénigne, fr. L. benignus, contr. from benigenus; bonus good + root of genus kind. See Bounty, and Genus. ] Creator bounteous and benign. Milton. [ 1913 Webster ] Kind influences and benign aspects. South. [ 1913 Webster ] |
| Benignancy | n. Benignant quality; kindliness. [ 1913 Webster ] |
| Benignant | a. [ LL. benignans, p. pr. of benignare, from L. benignus. See Benign. ] Kind; gracious; favorable. -- |
| Benignity | n. [ OE. benignite, F. bénignité, OF. bénigneté, fr. L. benignitas. See Benign. ] The benignity or inclemency of the season. Spectator. [ 1913 Webster ] |
| Benignly | adv. In a benign manner. [ 1913 Webster ] |