| begird | (บิเกิร์ด') { begirded, begirding, begirds } vt. มัด, ผูก, ล้อม, โอบ |
| begird | (vt) โอบ, ล้อมรอบ, ผูก, มัด |
| Begird | v. t. |
| Begirdle | v. t. To surround as with a girdle. [ 1913 Webster ] |
| Begirt | v. t. To encompass; to begird. Milton. [ 1913 Webster ] |