| asphyxiate | (vi) หายใจไม่ออก, Syn. suffocate |
| asphyxiation | (n) อาการขาดอากาศหายใจ, See also: asphyxiate |
| asphyxia | ภาวะขาดอากาศหายใจ [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔] |
| asphyxiation; suffocation | การขาดอากาศหายใจ, การหยุดหายใจ, การหายใจไม่ออก [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔] |
| Asphyxia | อาการหายใจไม่ออก, อัสฟีย์กซิอา, การขาดออกซิเจน, การหายใจไม่ออก, การขาดออกซิเจน, ภาวะขาดออกซิเจน, ขาดออกซิเจน, การสลบ, การขาดอ๊อกซิเจน, แอสฟิกเซีย, แอสฟิคเซีย, การขาดออกซิเจน, หายใจไม่ออก, ภาวะขาดออกซิเจน, ตัวซีดอ่อนปวกเปียกและเขียว, หายใจลำบาก [การแพทย์] |
| Asphyxia neonatorum | การหายใจไม่ออกในทารกแรกเกิด [TU Subject Heading] |
| Asphyxia Neonatorum | การหายใจไม่ออกในทารกแรกเกิด [การแพทย์] |
| Asphyxia, Acute | การหายใจไม่ออกอย่างกระทันหัน [การแพทย์] |
| Asphyxia, Birth | การหายใจถูกกดจากการคลอด, การรักษาเด็กขาดออกซิเจน [การแพทย์] |
| Asphyxia, Neonatal | การขาดอากาศในระยะแรกเกิด [การแพทย์] |
| Asphyxia, Perinatal | การขาดออกซิเจนในระยะแรกคลอดการขาดอากาศในระยะคลอด [การแพทย์] |
| Asphyxiants | สารทำให้หายใจได้น้อย [การแพทย์] |
| Asphyxiants, Simple | ก๊าซพิษที่ทำให้ร่างกายขาดออกซิเจนอย่างธรรมดา [การแพทย์] |
| Asphyxiation | การทำให้สภาวะไม่เหมาะสม [การแพทย์] |
| asphyxiate | |
| asphyxiated | |
| asphyxiates | |
| asphyxiating |
| asphyxia | |
| asphyxiate | |
| asphyxiated | |
| asphyxiates | |
| asphyxiating | |
| asphyxiation |
| asphyxia | (n) a condition in which insufficient or no oxygen and carbon dioxide are exchanged on a ventilatory basis; caused by choking or drowning or electric shock or poison gas |
| Asphyxial | a. Of or relating to asphyxia; |
| Asphyxiate | v. t. To bring to a state of asphyxia; to suffocate. [ Used commonly in the past pple. ] [ 1913 Webster ] |
| Asphyxiation | n. The act of causing asphyxia; a state of asphyxia. [ 1913 Webster ] |
| Asphyxied | |
| 仮死 | [かし, kashi] (n, adj-no) asphyxiation; apparent death [Add to Longdo] |