| atwain | (อะทเวน') adv. เป็นสอง, ต่างหาก |
| Atwain | adv. [ OE. atwaine, atwinne; pref. a- + twain. ] In twain; asunder. [ Obs. or Poetic ] “Cuts atwain the knots.” Tennyson. [ 1913 Webster ] |
| 離れ離れ;離ればなれ | [はなればなれ, hanarebanare] (adj-na, adj-no, n) (See 離れ離れになる) separate; scattered; apart; atwain [Add to Longdo] |