| scow | (n) เรื่อบรรทุกท้องแบนสี่เหลี่ยม, See also: เรือท้องแบนสี่เหลี่ยม, เรือเก่าแก่, Syn. barge, cargo, ship |
| scow | She scowled at the rude salesman. |
| scow |
| scow |
| scow | (n) any of various flat-bottomed boats with sloping ends |
| scow | (n) a barge carrying bulk materials in an open hold |
| scowl | (v) frown with displeasure |
| Scow | n. [ D. schouw. ] (Naut.) A large flat-bottomed boat, having broad, square ends. [ 1913 Webster ] |
| Scow | v. t. To transport in a scow. [ 1913 Webster ] |
| Scowl | v. i. She scowled and frowned with froward countenance. Spenser. [ 1913 Webster ] |
| Scowl | v. t. |
| Scowl | n. With solemn phiz, and critic scowl. Lloyd. [ 1913 Webster ] A ruddy storm, whose scowl |
| Scowlingly | adv. In a scowling manner. [ 1913 Webster ] |