| inexistent | (adj) ซึ่งไม่ได้ดำรงอยู่, Syn. nonexistent, absent |
| Inexistent | a. [ Pref. in- in + existent: cf. F. inexistant. ] Not having being; not existing. [ 1913 Webster ] |
| Inexistent | a. [ Pref. in- in + existent. ] Inherent; innate; indwelling. Boyle. [ 1913 Webster ] |